Osmanlı Devleti'nin Sultanı, koskoca bir ülkeye hükmederken bir hastalığa gücü yetmemiş, küçücük yavrusunu difterinin elinden kurtaramamıştı. Dönemin en yetkin hekimlerinin müdahalelerine rağmen kızını kaybettiyse, fakir fukara çocuklarının hali niceydi? Hastalandıklarında babaları ne yapardı? Evladını kaybetmenin ilk şokunu atlattığında böyle düşünmüştü II. Abdülhamid. Başka babaların kalbi yanmasın diye henüz sekiz aylıkken toprağa verdiği kızının hayrına bir hastane yaptırmalıydı. Yoksul çocuklar burada şifa buldukça Hatice Sultanın ruhu şad olacaktı. İşte baba şefkatinin sembolü olan Hamidiye Etfal Hastanesi fikri böyle doğdu. Hastanenin kurucu hekimbaşılığı, o sıralarda Almanya'dan yeni gelmiş olan Bahriye Hekimlerinden İbrahim Bey' e verildi. İnşaat masraflarının tamamı Padişahın şahsi gelirlerinden karşılandı. Ertesi yılın baharında Şehzade Abdürrahim Efendi'nin sünneti yapılacaktı. Şehzade sünnetlerinde Padişah, İstanbul'un çeşitli semtlerinde bulunan hastanelerde ve resmi binalarda başvuran bütün ailelerin çocuklarını sünnet ettirir ve payitaht düğün evine dönerdi. Padişah evlat acısıyla yaptırmaya başladığı hastanenin mutlu bir olayla hizmete girmesini tercih etti. Açılış töreni Şehzade Abdürrahim Efendi'nin sünnet olduğu 24 Mayıs 1315/5 Haziran 1899 Pazartesi günü yapıldı. On beş gün süreyle yüzlerce çocuk sünnet edildi. Hastanenin yıllık masrafları da II. Abdülhamid tarafından karşılanıyordu. II. Abdülhamid'in, dönemin en modern tıbbi araç gereçleriyle donatıp, dolaplarını Tamirhane-i Hümayun'da yaptırdığı, döşemelik kumaşlarını ve halılarını Hereke Fabrikası'ndan getirttiği, en yetkin hekimleri görevlendirdiği hastane hem iktidarının simgesi hem de tıbbımızın göstergesi kabul ediliyordu…

---