Başta Anadolu Alevîliği olmak üzere İslâm tasavvufunun kaynaklarının başında Hallac-ı Mansur gelmektedir. Hallac'la ilgili söylenceler, onun aşk ile Allah'a ulaşma arzusu, Anadolu'yu etkilemiştir. Alevî-Bektaşî dergahına girişte "Dârı Mansur" diye adlandırılan ve Hallac’ın idamını simgeleyen tören, düşünüre verilen önem ve değeri ortaya koymaktadır.
Ne yazık ki Anadolu kültüründe Hallaç felsefesinin bilimsel bir bakış açısı ile ele alınıp incelendiği Türkçe kitaplar, monografiler son derecede azdır. Hallac'ı yine Batılı oryantalistler incelemiştir. İslâm tasavvufunun bu büyük isminin Batı tarafından işlenerek gündeme getirilmesi düşündürücüdür. Alevî araştırmacıların bu konulara eğilmemesi ayrıca şaşırtıcıdır. Kültürel, felsefî kökenlere inmemek, politik düzlemde kalmak düşünce ve inanç yapılarını zayıflatır. Anadolu Alevîleri kimlik arayışı içindedirler. Kimlikte en önemli belirleyici öge felsefî kökendir. Anadolu Alevîleri felsefî kökenlerini tanıdıkları oranda oportünist, çıkarcı güçlerin etki alanı dışına çıkacaklardır. Kimileri Şia'yla Anadolu Alevîleri arasında bağ kurmakta; bazıları ise Marx'la Hallac'çı düşünceyi birbirine müsahip kılmaktadır. Politik güçler Alevî potansiyelini iktidar aracı olarak kullanmaya kalkmakta; ayrılıkçı eğilimler Alevî kültürüne sahip çıkmaktadır. Bu tür oyunlardan kurtulmak için felsefî kökene inmek zorunludur.
 

---