"Lise yıllarında yaşanan arkadaşlıklar ne kadar etkileyiciymiş ki; hâlâ bunların anılarıyla yaşıyorum, derin izlerini taşıyorum ve sanki bir gün bu yıllara geri dönecekmişim gibi bir duygu içindeyim.
1958 yılında, 12 Fen A 'da, zor bir matematik sınavı gününde, evciler gelmedi; sınıfta sadece biz daimiler olmak üzere üç kişiydik. Balleret kızgınlığını bizden çıkardı ve beni tahtaya kaldırıp 1 verdi ve benim beklemeye kalmama sebep oldu. Oysa 8 yılda hiç ikmale bile kalmamıştım.
Okuldan sonra, Cengiz Sarıoğlu ile Almanya'ya gittik. O zamanlar döviz bulmak ne mümkün.  Sınavı kazanıp bir yıl Goethe Enstitüsü'nde Almanca öğrendik. Aile mesleğini seçtim ve Erlangen Üniversitesi'ni bitirince Siemens ilaç fabrikasında üç sene çalıştım. Hacettepe'de asistanlık yaptım.
Van'da iki yıl askerlikten sonra, Uşak'ta eczane açtım. 35 senelik eczacılığın yanında, 17 yıl oda başkanlığı, lisede Fransızca, Eğitim Enstitüsü'nde Almanca hocalığı, her iki dilin yeminli  çevirmenliğini yaptım ve hâlâ da yapmaktayım.
Yan iş olarak tekstil fabrikası var..."