Bir çalışmanın, hele sanatçılarla birliktelik kurularak yürütülen böylesi eylemselliğin bir girişi, bir önsözü, bir açıklamasının yapılması kaçınılmazdır. 'Sunu' başlığından önce, 'Sunu/Açıklama', diyecektik. Bu başlangıç nedeniyle alışılagelen 'Önsöz'ü niye, neden seçmediğimiz de usa düşebilir? 'Önsöz', deyişi, başlaması bir alışınışlık getirir önce. Sonrasında da yürütülen girişimselliğe, bu deviniye uygun düşmemekteydi. Bu çaba özgün bir yaratı niteliği taşımayabilir belki ama gerçeklik yanıyla da özgünlüğün bir alanını besliyor. Günümüzde ve özellikle ortamımızda özgün bir çalışma, araştırma, deneme ve yaratmanın az sayıdaki örnekleri içinden, bayağılığa düşmeyen, ortaklaşa bir öne gelişi, süregelen 'önsöz' kavrayışında ve basamaklarında tutmak, yeterlik kavram ve anlatısına ters gelebilirdi. Türk Görsel Sanatları alanındaki özgün ve yaratı niteliğini örnekleyecek kitaplaşmanın kaynaklanacağı, hiç kuşkusuz er geç yararlanacağı bu çabayı çeşitli yönleriyle ele alacak 'Sunu/ Açıklama'nın da nicelik ve sayısal açıdan değil ve ancak nitelik göstergesindeki yetersizliği notlanabilirdi ve 'Sunu' bir uzunca girişi vurgulamaya varacaktı böylece. Bu çalışma, geride bırakılan üç yılı aşmış bir sürecin ürünü olmakta. Olurken, kendi istekleriyle kitap dışında kalmış olan sanatçılarla bir bakıma birleşerek, kitap içinde olmalarına karşın, sanatçılarımızın artık umudu kesip, kesip de' "Artık yayınlanmayacak, yayınlanamaz... " diye yaygınlık getirdikleri bir sırada, bu saplantıyı kırarcasına öne getiriliş görev ve üstlenmenin sona erdiğini belgelemekten geri kalmıyor. Sanatçılarımızın asıl uğraşlarının ne olduğunu kendileriyle birlikte biliyoruz. Üstlerine görev olmayan yankıların, yanılmaların ise kendilerini ilgilendirdikleri durumu bizi elbette bağlamayacaktı, bağlamadı da! Kitaplaşma, çokluk başarısız ve yinelemeyi basamaklanma sayanların nice zaman sonra anlayacakları bir düzeyi tutarken, başarısızlığı da unutturmuş olacaktır.

---