Nihayet bir gün, diplomamı temsilen, kılıfını, diploma törenimizde aldım. İ.Ü. Fen Fakültesi Fizik‘de bir yıldan sonra, İ.T.Ü. Elektrik Fakültesini kazandım. Mekteb-i Sultanî’ye nispetle daha kolay bir eğitimden sonra -ellerimizi ampermetrelerin üzerine koyarak yemin edip, Zayıf Akım Yüksek Mühendisi unvanıyla mezun oldum. Amatör fotoğrafçılık hobime ilâveten, derslerle de ilişkili olarak, İ. T. Ü. Radyo ve Televizyonunda çalışma şansım oldu.
İki yıllık İstihkâm Yedek Subaylığı ve terhisi müteakip Türk Hava Yolları Teknik Müdürlüğünde 30 yılı aşkın çalışma hayatı ve 27 VIII 1973’de, Şehit Pilot Z. Kaya’nın kızı, THY mensubu Aysen ile izdivaç.
15 Mayıs 2001 ‘de yaş haddinden, THY’den emekli oldum.
Bu sürede iki Kısım kurdum (bir Başmühendislik ve bir Müdürlük kurdum; biri, hâlâ hayatta).
DC-9 ve B-727‘lere telefon takılmasını yürüterek, uçağa takılan sistemin, ülkemizde, sertifiye edilmesi bir ilk olduğu için, kıvanç duyduğum faaliyetlerimden biri oldu. Önemli, fakat üzücü bir görev, o güne kadarki tek uçakla en büyük kaza olan DC-10 Ermenonville kazasının tahkik heyetinde bulunmamdı. Orijinal ve değişik olanı ise, Türkiye üzerinden süpersonik
hızla geçen Concorde’un “Sonic boom Ölçümleri”nde vazifelendirilmemdi. THY’de çalışmak, birçok ülkeyi görme fırsatını da verdi.
Bilgisayarın, sayısız yararları yanında, bilerek/bilmeyerek kötü sonuçlara alet olabileceğini bazen dehşet, bazen tebessüm, bazen şaşkınlıkla, son 11 yıl, başında bulunduğum, Sistem Analiziyle yükümlü departmanımdayken hiç aklımdan çıkmayan, çıkması mümkün olmayan gerçekler ve formüller oldu!
 

Bibliyografya

Sıra Dışı Hayatlar Cilt 14 - Galatasaray Liseli Mühendisler - Mimarlar