Gülüşün Güller Açsın, birkaç günde, yoğun bir çalışmayla, bilgisayar başına kapanarak yazılmış bir oyun. Birbirine dolaştıkça yayılıp hayatı zehir eden küçük iktidar oyunlarının aptalca, kirli ve acımasız dünyasına küçük bir iç yolculuk yaptım. Bu yolculuğun yapılmasında, bizzat tanık olduğum ya da tavır aldığım somut deneyimler oldukça etkili olmuştur. Biraz da büyük aydınlıklara açılma adına küçük karanlıklarca nasıl boğulunur, onu anlatmak istedim. İstedim ki, oyunun kadın kahramanı Hande'nin yine gülüşünde güller açsın her şey olup bittikten sonra, adı Handegül olsun.
Bu oyun gerçekte bir tiyatro oyunu değil; bir öykü-oyun. Bir tiyatrocunun sahneleme kaygısı olmaksızın yazdığı edebi bir deneme. Bir boyutuyla, oyun metinlerinin doğrudan edebiyattan bağımsız sanatsal bir disipline -sahnelemeye - hizmet ettiğini ya da etmesi gerektiğini düşünen yaklaşıma bir karşı çıkışın ürünü... 

---