Sanatın en hassas dalı şiirdir; küçük bir ihmal, hafif bir dikkatsizlik hemen kendini ele verir. Sanatın bütün unsurları şiirde çok önemlidir; kelime seçimi, duygu, düşünce... Kelime seçimindeki isabetsizlik şiirin derinliğini, ahengini, sıcaklığını alıp götürebilir. Duygudan eksik şiir, tuzsuz yemeğe benzer. Düşünceden yoksun şiir de sabun köpüğü gibi uçup gider. Bu iki unsurun dozajlarını ayarlamak son derece zordur; şiirin etkisi, kalıcılığı bunlarla yakından ilgilidir. Herhalde bunları kıvamında ayarlayabilmek, şair doğmakla mümkündür. Nasıl roman, hikâye, Batı'da gün ışığına çıkmışsa, şiir ve destan da Doğu'nun ürünüdür. Batı sonuna kadar roman ve hikâyesine sahip çıkmıştır; bunlara dair cereyanlar onun damgasını taşır. Ne yazık ki Doğu, şiir ve destanına aynı ölçüde sahip çıkamamıştır. Son dönemlerde şiir akımlarındaki yenilikler Batı'dan kaynaklanmaktadır. Hececiler bir kenara bırakılırsa, Mehmed Akif, Yahya Kemal'den sonra geleneksel şiirimizi sürdürmeye gayret gösteren pek az şaire sahibiz. Bunlardan birisi de Ekrem Kaftan'dır. Modaya uymak, aktüel bir sanat tarzı içinde yer almak kolaydır; milli olmak, millilikte evrenseli yakalamak ise zordur; fakat gerçek sanatkârın bir başka yolu da yoktur, çünkü evrenselliğin yolu millilikten geçer. Sanatta millilik ancak geleneği sürdürmekle mümkündür; ama sadece gelenekçilik, sanatkârı kimliksizleştirir, kendine has özelliklerden, gelişmelerden mahrum bırakır. Bu itibarla gerçek bir sanatkâr, bir yanıyla muhafazakâr, diğer yanıyla yeniliklere açık olmalıdır. Böylece o, geçmişle gelecek arasında köprü görevini üstlenir. İşlediği konulara, kullandığı formlara, taşıdığı sese bakılırsa, Ekrem Kaftan'ın bu mutlu yükü üstlendiği müşahede edilir. Genç yaşına rağmen Ekrem Kaftan, sanatın değişik dallarında eserler verdi. Şiirden başka roman, hikâye, denemeler yazdı. Hepsinde başarılı oldu. Bu kitaptaki şiirlerine biraz dikkat eden, onun nasıl bir kumaş taşıdığını fark eder, ileride kendisinden uzun uzun söz ettireceğinin hükmüne varır... Mehmet Niyazi

---