.- Bir askeri marş la açılır perde. Sofitadan büyük yaldızlı bir çerçeve iner. Kavuklu ve Kavuksuz sahnededirler. Godotgiller girer, çerçevenin arkasında yerlerini alırlar, bir askeri tablo gibidirler. Marş son bulur. İtoluit elinde kalın kara kaplı bir kitapla girer. - lTOLUİT.- Sayın Godot, bu akşam da gelecekmiş, sakın bir yere kımıldanmasın! .-ltoluit çıkar. Kavuklu ve Kavuksuz birbirine bakarlar.- KAVUKLU.- Niye adı Godot? KAVUKSUZ.- Kimin? KA VUKLU.- Godot'nun KAVUKSUZ. - Kimbilir... Babası öyle koymuş herhalde. KAVUKLU.- Soyadı mı Godot? KAVUKSUZ.- Soyadı ne? KAVUKLU.- Babasının adı da Godot mu? KA VUKSUZ.- Sanmam. İki Godot olmaz. KAVUKLU.- Babası yok mu? KAVUKSUZ.- Çok soru soruyorsun! KAVUKLU.- Kafam çok karışık. KAVUKSUZ.- Sus! KAVUKLU.- Susunca beynim tatile girmiyor ki. .-Kısa susku. Kavuksuz izleyiciye doğru ilerler. Kavuklu'nun gelmediğini görür, ona seslenir.- .-Kavuklu isteksiz onun yanına gelir.- KAVUKLU.- Sabun gibi yaşıyoruz işte, bir kalıp sabun gibi... KAVUKSUZ.- Tamam. Biliyorum. Bırak şimdi bunları... KAVUKLU.- Neyi biliyorsun? Ne tamam? Neyi bırakayım? KAVUZSUZ.- Sabun gibi her gün köpürüp bir şeylerimizi yitirerek sudan şeylerle... (güler) Hıh! Tıpkı otel odasından yürütülmüş hoş kokan bir minik sabun gibi... KAVUKLU.- Otele bir bavul para verince, boş bavula koy sabunu...

---