QÖZÜNÜZÜN önunde bir adamın çıldırdığım gördünüz mü? Ben gördüm. Hem de sinirleri sapasağlam bilgili aydın bir adamdı. Zavallı, gözümüzün önünde çıldırıverdi.
İki yıl oluyor, bizi eve akşam yemeğine çağırdılar. Ev sahiplerini tanıyan bir arkadaşımı kıramadım. Onunla birlikte bizimle tanışmak isteyenlerin evlerine gittik. ’
Bu türlü tanışmalar için ilk gittiğim yerde soğuk bir adam olurum. Çevreme de soğuk ışınlar saçarım. Bu yüzden bulunduğumuz yer buz dolabına döner. Oysa ev sahipleri çok iyi isanlardı. Bizi ağırlamak için dört dönüyorlardı.
Biraz sonra başka misafirler de geldüer; iki kadın, bir erkek. Ev sahîbi bayan hepimize yemek öncesi içkileri sundu. Yeni gelenler, salonun soğukluğunu dağıtır gibi oldular. Ama az sonra, onlar da benim yaydığım soğukluk dalgalarının etkisinde kalıp sustular. Hepimiz somurtuyoruz. Arada bir ev sahipleri konuşalım da bu soğukluk çözülsün diye ortaya bir konu atıyorlar. Bir iki konuşulup yine susuluyor. Salonda “Şeytan geçti" denilen bir susukluk oluyor. 
Arada bir içerki odadan bir çocuk sesi geliyor. Ev sahihi anne-baba çocuklarından yakınmaya başladılar. “Sağ olasıca” çok yaramazmış, O günedek dört mürebbiye değiştirmişler...
 

---