Bu gün benim doğum günüm. Günler ne de çabuk geçmiş. Hatırlamak bile istemediğim uzun yılları geride bırakarak bu günlere ne de çabuk gelmişim? Eski tabirle "Seneyi devriyem". Her yıl, insanı silkeleyen ve: "Kendine gel, mutluluğu yakalamakta gecikme!' diyen bir dürtü günü. Engebelerini ve uzunluğunu Yaratanın tespit ettiği bazen sevinçli, bazen kederli bir yolculuğun durakları. Belli bir yaşa kadar bilgisiz, neşeli; sonra geleceğe, ileriye ümitle bakarken canlı; daha sonra tecrübeli, hüzünlü ve aniden alaca karanlıkla bütünleşip sessizlikle noktalanan bir son. Tıpkı dünyamıza hayat veren güneş gibi. Önce sevinç ve huzur verici, sonra canlı, sonunda hüzünlü ve nihayetinde alaca karanlık ve sessizlik. Bir tarafta Yaratanın tüm canlılara sunduğu eşit imkânlar, diğer tarafta düşünmesini bilen tek varlığın, insanın yarattığı sorunlar, sevinçler ve üzüntüler... Yolculuğun sonuna yaklaşırken, geçmişi hatırlama ve geçmişte yaşama duygusu da kuvvetleniyor veya aniden ortaya çıkıveriyor. Hele, içinizde bir "insan" sevgisi de oluşmuşsa günah ve sevaplarınızı gözden geçirmeğe başlıyorsunuz. Gördüklerinizi, tecrübelerinizi anlatarak veya yazarak insanların mutluluğu yakalamalarına yardımcı olmak istiyorsunuz. Biraz başım dönüyor, farketmeden üç duble rakıyı yuvarlamışım. Ortam güzeldi, yemekler nefisti, çocuklarım, torunlarım etrafımda bir sevgi yumağı oluşturmuşlardı. Hepsi neşeli, hepsi güleryüzlü. Sıkıntıları yok mu? Mutlaka vardır ama bana hiç bir şey hissettirmediler. Üzülünce rakıdan medet umanlardan değilim. Bu fani dünyada güleryüzlü olmamı sağlayacak, beni memnun ve mesut edecek hiç bir şeyi de reddedemem, yapım bu. Sevinç, sevgi, mutluluk ne kadar güzel kelimeler. Şükürler olsun; Yaratanım beni hep kolladı. Bana hayatımda sıkıntı ve üzüntüleri de tattırdı ama sevinç ve mutluluk vermekte de bayağı cömert davrandı. Bir de hanımım Zeynep'in ömrünü biraz daha uzatabilseydi olmaz mıydı? Yine de şükürler olsun. Allah'ın gücüne gitmesin. Aramızdan çokta genç ayrılmadı. Torununu kucağına alabildi. Hastalanmadı, belki de hastaydı, söylemedi. Kimseyi üzmek istemezdi. Çekmedi, çektirmedi. Hiç birimizden yardım istemedi.

---