İnsan yaşam süresinin giderek uzaması gerçeği karşısında sağlıklı ve aktif kalmanın gereği de ortaya çıkmıştır. XX yüzyıl sonu ve XXI yüzyıl başında insanoğlunun tarihsel öyküsünde ilk kez bu karşıtlık çözümlenebilirlikle ele alınmaktadır. Bunun gerçekleşmesi tıbbın ve sosyal kurumların kaçınılamayan bir sorumluluğu olmaktadır. Amaç, yaşlının toplum içinde etkinliğini sürdürebilmesi ve gereksinimlerini kendisinin karşılayabileceği bir sağlık düzeyinde kalmasıdır. Bu amaç, konunun bedensel-zihinsel ve toplumsal boyutları birlikte ele alınacak olursa beklenen sonucu verebilecektir. İnsanı canlılar arasında ayırt ettiren, üstün kılan yeti, aklını kullanması ve geliştirmesi; araç-gereç ve teknoloji oluşturarak her çeşit koşul ve ortamda yaşamını sürdürmesidir. Demanslar insanın bu ayrıcalığını ve üstünlüğünü sağlayan nitelikleri tümüyle yok edebilen bir sendromdur. Tıp Bilimleri, nedeniyle bağlantısı tam bulunamayan bu belirti kümelerini, nedeni bilinen hastalıklara çevirmek yolundadır. Bilinmeyen aydınlığa çıkarıldıkça insanı insan yapan nitelikler ve değerler yitirilmezlik kazanmakta; insan ve bilim yücelmektedir. Demanslar arasında Alzheimer türü bozukluklar özel bir yer tutmakta ve yakın zamanların yeni teknoloji ve araştırma olanaklarıyla hızlı bir gelişme göstermektedir.

---