1965 20 Şubat Cumartesi ESKİ D'EFTERLER Günce tutmayı çocukluğumdan beri sevdim. Ortaokul, lise sıralarından beri defterlere yazdım gündelik izlenimlerimi. On beş yirmi defter tutar bunlar. 40 yılından 55 e kadar sürekli yazardım her gün. Sonra usandım herhalde. İşte şimdi yeniden başlıyorum. Günlerde olup bitenleri bir kâğıt üzerine bırakmak. Mümkünse. Yaşam öyle çeşitli, öyle anlamlı ki, ya da öyle tek düze, öyle boş ki, sözcükler yetersiz kalıyor. Bir düşünceyi, kâğıda dökerken ille bir biçim vermek zorundayız. Oysa düşünceler elle tutulmaz, uçucu şeyler. Sözcükler birer kalıp. Hazır birer kalıp. O kalıp ancak belli bir anlamı belirtiyor. Çaresiz bizler o kalıpların taşıdığı hazır anlamları yanyana dizerek kendimize göre yeni, değişik anlamlar çıkartmaya, bulmaya çalışıyoruz. Boş çaba. Kafamda geçenlerle kâğıda dizilenler arasında öylesine ayrım var ki. Aradan bir süre geçince, bu yazıları sanki başka biri yazmış sanıyorum.

---