ANKARA’DA BİR YALNIZ ADAM: MUSTAFA KEMAL
"Millî Mücadele’nin başlangıcında, o keşmekeş günlerinde, Gazi evvela bir müddet istasyonda sonraki Riyaseticümhur Kalem-i Mahsus (Özel Kalem) binasında ikamet etmekteyken Ankaralılarm Çankaya’daki köşkü kendilerine hediye etmelerinin ardından da oraya geçmişlerdi. Gazi, her iki yerde de, birtakım erkek hizmetçiler ellerinde bakımsız ve kimsesiz gibi idiler.
Gazi’nin Sivas Kongresi’nden itibaren beraberinde bulunan Bekir Çavuş isminde sadık bir adamı vardı. Her işini bu Bekir Çavuş yapardı. Bekir Çavuş, Gaziye candan bağlıydı. Onu rahat ettirmek için canını feda edercesine çalışırdı. Varı, yoğu, nesi varsa açıkta, hep Bekir Çavuş’un elinde idi. Gerçi Gazi’nin işlere nezaret edecek yaverleri, daire müdürleri ve başka sair (yakın) arkadaşları yok değildi. Fakat ne de olsa evde bir kadın eli ve bir kadın idaresi lazımdı.
Bu sıralarda, İstanbul’dan, eski süvari kaymakamlarından (yarbaylarından) ve Gazi’nin Selanik’ten tanıdığı ve hürmet ettiği Evrenos ailesinden Muhsin Bey’in damadı Mithat Bey Ankara’ya gelmişti. Gazi’nin bu bakımsız vaziyetini görmüş, acımış, köşkün dahili hizmetlerinin bir kadın tarafından idare edilmesinin daha uygun olacağını düşünerek o aralık aklına Gazi’ye uzaktan üvey cihetinden (yönünden) yakınlığı olduğunu bildiği ve kendisinin de İstanbul’dan iyi tanıdığı ahbaplarından Fikriye Hanım gelmişti. Mithat Bey, Gazi’ye Fikriye Hanım’ı Ankara’ya getirterek köşkün dahili işlerinin idaresini ona bırakmasını ve aklı başında olan bu hanımdan bu hususta çok istifade olunacağını, kendisisinin de rahat edeceğini söyler.
Gazi, bu düşünceyi uygun bulur. Muhat Bey İstanbul’a gider, tekrar Ankara’ya geldiği vakit Fikriye Hanım ı da alıp beraber getirir..."
Ali Kılıç

---