Tarih süresince değişik amaçlara hizmet eden GALATA Kulesi VII. Yüzyılda Bizans imparatoru Zenan tarafından limanları kontrol etmek amacıyla yapılmıştır. İlk yapılışında ahşap olan kule XIII. Yüzyılda Cenevizlilerin eline geçince sağlamlaştırılıp yükseltilmiştir. İSTANBUL'un fethi ile önceleri zindan, daha sonra gemi ambarı olarak kullanılmıştır. Yangın kulesi olarak da kullanılan GALATA Kulesi 3. Selim ve 2. Mahmut zamanında çıkan yangınlar sonucu büyük hasar görmüş, 1875'te çıkan bir fırtına sırasında da külahı devrilince güzel görünümünü kaybetmiştir. 1964 yılında İSTANBUL Belediyesinin çalışmaları ile 1933-1875 yıllarındaki haline sadık kalınarak restore edilen GALATA Kulesi 1967 yılında bugünkü biçimi ile hizmete açılmıştır. GALATA şehrini saran ve kademeli bir şekilde genişleyen tahkimat sisteminin baş kulesi olan GALATA Kulesi yamacın denizden 425 m. uzaklıkta ve 35 m. yükseklikteki noktasına, HALİÇ girişine BOĞAZ ve Marmara'ya hâkim bir şekilde inşa edilmiştir. GALATA surları HALİÇ ve BOĞAZ tarafından denizle sınırlanmış, karadan gelecek tehlikeye karşı geride AZAPKAPI –ŞİŞHANE - TOPHANE arasında ortalama 2 m. kalınlığında olan surların önünde 15 m. genişliğinde bir hendekle çevrelenmiştir. GALATA surlarının çevresi 3800 mt.'yi bulmakta ve 37 hektarlık bir sahayı sınırlamaktaydı. Kulenin eteğinde onu dairesel bir şekilde çeviren sur duvarının olduğu, kuleyi çepeçevre saran bir avlunun bulunduğu ve bu avlunun büyük ve küçük kule kapıları ile şehre bağlandığı sanılmaktadır. Kulenin etrafı 1864'te başlayan imar çalışmaları ile eteğindeki avlusunu, buradaki kapılarını ve kıyıya doğru uzanan surlarını kaybetmiş, hendekler doldurulmuştur...

---