Bu kitapçığı rejisör Feyzi TUNA'lara ithaf ediyorum; ediyorum çünkü kaleme almaklığıma, onlar sebep oldular. Oysaki genç Rejisörü, bu güne kadar, en fazla ya iki kere gördüm veya görmedim; o da pek ayak üstü olmuştu. Ama bir gün. epeyi oldu, birisi gazotede bir röportaj okumuş, bana aktardı; orada Feyzi Tuna filmciliğe nasıl tutulduğunu anlatıyormuş, aşağı yukarı şunları demiş:
«1952 lerde ben daha kısa pantalonlu çocuk iken ailemle Söke’de otururduk. Bir gün bir havadis bomba gibi patladı, ilçemize (Barbaros Hayrettin Paşa) filminin ünlü rejisörü Baha Gelenbevi film ekibiyie gelip, Necati Cumah’nın "Boş Beşik" piyesini filme alacakmış. Sonsuz sabırsızlıklar günlerinden sonra, nihayet Baha Gelenbevi geldi, filmi çekmeğe başladı. Bir filmin nasıl çekildiğini görmek için yanıyordum, fakat yaşınım gereği utangaçlıktan, yanlarına gitmeğe cesaret edemiyordum. Amada hergün alessabah, gözümün görme yeteneği sınırında kalarak, gizli gizli, yapılanları yutarcasma izliyor, bir şeyler öğrenmeğe çalışıyordum, zira kafamdaki tek düşün bir gün kesin rejisör olacağım idi..»

---