Beş yüz yıl önce, yirmi bir yaşında genç bir Türk Hakanı, asırlardır aşılmazlığıyla ün salan Bizans surlarının yıkıntılarına basarak İstanbul'a giriyordu. Bu giriş, yalnız bir tarih devresini kapamakla kalmıyor, eski ve asil Türk kültürünün Avrupa'ya yayılışına öncü olmak şerefini de bizlere kazandırıyordu. Ne kadar ret ve inkâr etseler, Fatih'in, bu yıpranmış, dejenere olmuş İmparatorluğu yıkıp kendisininkini kurması, Avrupa'yı Rönesans'a kavuşturmuş ve Fatih, Türklüğe olduğu kadar beşer tarihine de en büyük hizmeti yapmıştır. Fatih, her bakımdan incelenmesi gereken çok nadir bir komplekstir. Bir harp, bir kanun, bir fikir adamı, yüksek bir bilgin ve çok ince ruhlu bir sanatkâr olan bu insanı, tek bir cepheden tahlile kalkışmak, en büyük yanlışlığa atılmak demektir ve ne yazık ki bugüne kadar yapılan da bundan başka bir şey değildir. Yabancı müverrihlerin kinleri, iftira ve garazları, inkâr ve nefretleri asırlardan beri gerçeği boğmuş ve Fatih'in psikolojisini hiç biri incelemek zahmetine katlanmamıştır. Ne gariptir: ayni kaynaklar, Fatih'in anası İtalyan, Fransız, Sırp'tır diyerek onu milletlerine mal etmekte yarışırlar ve yine tarihin yazdıklarına bakılırsa, Papa, Hristiyanlığı kabulü halinde onu, cihan hükümdarı ilan etmekten büyük bir saadet duyacaktır. Hayır! Onlarca Fatih'in tek ve en büyük suçu: Türk olmasıdır. Fatih'i yetiştiren baba, gerçekten büyük ve çok değerli olan: İkinci Murad gibi eşsiz bir adamdır. Oğlunun tahsil ve terbiyesine, bilgi edinmesine en büyük imkânları sağlayan bu baba, oğlunun değerini ve ilerisini hemen kavrayan bahtlı insanlardan birisidir. On iki yaşındaki bir çocuğa, tahtını bırakıp Manisa'ya çekilen bu baba, yaman bir psikolog ve pedagog değil de nedir? Fatih, 1432 yılının 29/30 Martında (Cumartesi - Pazar gecesi) Edirne'deki Eskisaray'da doğdu. Annesi Ruma Hatun, halis bir Türk'tür. Buna, Bursa mahkeme sicillerindeki kayıtlar şahittir ve bu büyük Türk kadınının mezarı Bursa'da (Hatuniye Türbesi) adiyle anılagelmektedir...

---