Baba Oğluna Sağlam Bir Taht Hazırlıyor. 1431 yılı yazında evvela güneş tutuldu ve en azametli hali korku ve dehşet içinde Kostantiniyye'den seyredildi; ortalık öyle zifiri karanlık oldu ki, gün ortasında gökyüzünde yıldızlar göründü. Bundan bir ay kadar sonra üç gece arka arkaya feer-i şimali (gökyüzünde kuzeyde görülen parlaklık.) göründü. Arkasından pek muhteşem bir kuyruklu yıldız doğdu, kuyruğu doğu ufkunun üstünde, başı gök kubbesine doğru, sabah ezanı vaktinde Kostantiniyye ve civarındaki memleketlerin semasını bir hafta kadar değerli taşlarla donatılmış bir sorguç halinde süsledi... O yıl ve ertesi yıl, Anadolu'da ve Rumeli'nde doğan çocukların çoğu oğlandı. Ve koyunlar, keçiler ikiz yavruladılar; ineklerin yavruları hep dişi oldu ve atların yavruları erkek oldu. Tarlalarda başakların daneleri iri ve dolgun oldu; bağ ve bahçelerde ağaçlar çakıl gibi meyva ile donandı. Hicri 835 yılı Recebinin 26/27'nci ve miladi 1432 yılı Martının 29/30'ncu gecesi ve bir pazar gününün sabah vaktinde ki güneş Arslan burcundaydı, İkinci Sultan Muradın, Sinop hükümdarı İsfendiyar Bey kızı Hatice Halime Huma hatundan bir oğlu dünyaya geldi. Baba, sabah namazını kılmış, seccadesinde Kur'an okuyordu; Surei Muhammedi bitirmek, Surei Fethe başlamak üzere idi. Bir oğlu dünyaya geldiği müjdesini verdiler. Genç adam, henüz yirmi sekiz yaşında, ikinci oğlunun gelişini gözleri sevinç yaşlarıyla dolarak karşıladı: -Ravzai Muradda bir güli Muhammedi açtı! dedi. O tarihte henüz iki yaşında olan büyük oğlunun adı Alaeddin idi. Recebin on ikinci Cuma günü, vezirlerin âlimlerin ve ileri gelenlerin hazır bulunduğu bir meclisi alide (Büyük Meclis) iki rekât namaz kıldıktan sonra, kollarına verilen kundak içindeki masumun kulaklarına, tekbir ve ezanlarla adını üçer kere "Mehmet" diye seslendi ve: -Bu şehzade Mehmedimin kudumü şanına âleme gülabı meserret saçılsın! dedi.

---