Bir sabahtı, güneş ilk ışıklarını Tunca'nın mor sularına vurduğu zaman, Hünkâr bahçesinin zümrüt yüzlü çayırlarına dağılmış olan tavus kuşları renk, renk Kanatlarını açmış dolaşıyorlardı. Ulu çınarların üzerine konmuş çeşit, çeşit kuşlar ruh okşayıcı ötüşleriyle sabahı karşılıyorlardı. Yukarıda gök mavi, aşağıda yer yemyeşildi. İkisi arasında insanlar mutlu günler yaşıyorlardı. Bu devirde Türk milleti de şanlı günlerinin bahtiyarlığı içindeydi. Çünkü Osmanlı tahtında Koca Murat Gazi oturuyordu. Halk tarafından çok sevildiğinden Koca Murat Gazi diye anılırdı. O kahraman olduğu nispette, ince ruhlu bir şairdi. Tavusların ve kuşların ötüşleri onu çok erken uyandırdı. Uyanmasıyla kalkması bir oldu. Onda bir kumandan çevikliği vardı. Hünkâr sarayının balkonuna çıktı. Önce güneşin altın saçlarına, sonra da Tunca'nın köpüklü sularına baktı. Bir sabah rüzgârı her tarafı yalayarak geçiyordu. Yeryüzü ne güzeldi. Tabii güzellikleri görenlere güzeldi. Ruhan ince olan Murat Gazi her tarafa baktı, baktı doyamadı. O devirde Osmanlı Devletinin merkezi Edirne şehriydi. Padişahlar sık, sık Bursa'ya gitmekle beraber, Edirne'yi daha ziyade tercih ediyorlardı. Edirne de Kavak Meydanına Muradı Hüdavendigar bir saray yaptırmıştı. Bu saraya mermer bir kapıdan girilirdi. Gayet süslü yapılmış olan bu sarayın geniş bir damı olup üzerinde bir de Cihannüması vardı. Odaların duvarları yeşil çinilerle kaplı olup, duvarları altın yaldızlarla bezenmişti. Meriç nehrinin bir kolu olan Tunca berrak sularıyla bu sarayı yalayarak akmakta idi. Bu sarayın bahçesinde mevsimine göre renk, renk çiçekler, birçok selvi, çınar, pek çok da kavak ağaçları semaya yükselmekte idi. Koca Murat, sarayının balkonundan bu güzelliği seyrettikten sonra giyindi ve masasının başına oturdu. Tabiattan ilham almış olacak ki, şu şiirini yazdı: Uykuda dün gece canını gibi canan gördüm - Teni efsurdede kalkıp eseri can gördüm. Leblerin hasta iken ağzıma aldım ya Allah, - Ey tabibi dilu can derdime derman gördüm. ..........

---