KÂĞITHANE ŞENLİĞİ Göz alabildiğine yemyeşil ve lale kaplı bir alanda yapılan bir şenliği düşünebiliyor musunuz? Bildiğiniz böyle bir yerde yapılan kaç şenlik var? Kâğıthane deresinin iki yanına yedi, sekiz bin çadır ve gölgelikler kuruldu. Bunların çoğu İstanbul'un ileri gelenlerinin idi. Yaklaşık iki ay bu çadırlar ve sahipleri burada yiyip içip eğleneceklerdi. Bu eğlence ne zamana kadar mı sürerdi? Recep ayının ta başından Ramazan ayının hilali görününceye kadar. Az zaman mı? İki binin üzerindeki dükkânda her türlü yiyecek, içeceğin yanında değerli eşyalar da satılırdı. Belki inanmayacaksınız ama tam 360 dalda gösteri yapan insan vardı. Her türden gösteri yapacak olanlar buraya gelir, uygun bir yerde gösterilerine başlardı. Burada kişinin canının sıkılması olası değildi. Siz söyleyin, böyle bir yerde canınız sıkılır mı? Bu şenliği, bu bayram yerini görmeyen dünyada başka bir yer görmüş sayılmazdı. Sizce de başka bir yer görmüş sayılır mı? Evliya Çelebi şenlik zamanı geldiğinde altı arkadaşıyla, Kâğıthane Şenliği için hazırlıklarını yaptı. İki koyun ve gerekli olan yiyecekleri alıp geldiler. Çadırlarını kurdular. Şenlik başladığında, fişekler, toplar atılmaya başladı. Kâğıthane gece, her fişek atılışında gündüz gibi oluyordu. Evliya Çelebi, her zamanki gibi, akşam yemeğini yedikten sonra arkadaşlarıyla yaşlı bir çınar ağacının altında koyu bir söyleşiye dalmıştı. Haliç, ay ışığının altında pırıl pırıl parlıyordu. Buna bir de patlayan Fişeklerin yansıyan ışıklarını ekleyince görünümün tadına doyum olmuyordu. Evliya Çelebi kahvesini höpürdeterek içiyordu. Komşu çadırdan birisi seslendi: -ip cambazının gösterisi başlıyor. İzlemek istemiyor musunuz? Ben ip cambazını izlemeye gidiyorum...

---