Erkut Alkanlı
06.07.1938 gününde İstanbul'da doğdum. İlkokulu Fatih semtinde,
56. İlkokulu'nda bitirdim. 1950 yılında Galatasaray'ın Ortaköy’deki
yetiştirici sınıfına girdim. 1957 senesinde Galatasaray Lisesi'nin edebiyat bölümünden (ite kaka) mezun oldum. 1957 senesinin Kasım ayında
Almanya'ya gittim. 1964 senesinde (yine ite kaka) İnşaat Mühendisi oldum ve Almanya Karayollarında çalışmaya başladım.
1964 senesinin Mart ayin da evlendim. Eşim Almandır. 1966 Kasım ayında kızımız Nermin doğdu. Askerlik görevimi yapmak için 1967'de Türkiye'ye geldik. İstihkam Okulu'nda 89. Döneme ayrıldım.
Okul bitişinde yapılan kurada Diyarbakır'ı çekip Askeri İnşaat Dairesi'ne
tayin oldum. Yedek subaylık 1969 senesinde bitti.
1969 ile 1971 senesi arasında Karayolları 17. Bölgede Boğaz Köprüsü ve Çevre Yolu planlanmasında çalıştım. 1971 Nisan ayında Almanya'daki eski iş yerinden verilen "davetiye" vasıtasıyla, Almanya'ya 1967'de bıraktığım işyerine döndük. Türkiye'de verilen maaş maalesef hiç tatmin edici değildi. 2000 senesinin Aralık ayında emekli oldum. Şimdi her sene Türkiye'de tatil yapıyoruz.
Erkut Alkanlı’nın bir okul hatırası:
1951 Yılı 10 Kasım günü sabah kahvaltısında tereyağının yanında gül reçeli vardı. Ben reçeli çok sevdiğimden, önümdekiyle yetinmemiş, etraftaki reçelleri de yemiştim. 10 Kasım'da yapılan anma töreni için tüm okul konferans salonunda toplandığından, biz 6. sınıftakilere ancak ayakta yer kalmıştı. Tören başlamış ve rahmetli Esat Mahmut Karakurt, o davudi sesiyle Ata'nın gençliğe hitabını okumaya başlamıştı ki birden gözlerimin karardığını hissettim, bayılmışım. Gözlerimi açtığımda revirde yatmaktaydım. Üç gün süren bu yatak faslı esnasında dersleri kaynatmanın keyfi bir yana, Ata'nın sözleri üzerine bayılarak gösterdiğim hassasiyetten (!) dolayı herkes beni konuşuyordu. Ata'ma sevgim ve saygım sonsuz ama itiraf edeyim ki bayılmamın tek nedeni, tıka basa yediğim gül reçeliydi.
Bibliyografya
Sıra Dışı Hayatlar Cilt 14 - Galatasaray Liseli Mühendisler - Mimarlar
56. İlkokulu'nda bitirdim. 1950 yılında Galatasaray'ın Ortaköy’deki
yetiştirici sınıfına girdim. 1957 senesinde Galatasaray Lisesi'nin edebiyat bölümünden (ite kaka) mezun oldum. 1957 senesinin Kasım ayında
Almanya'ya gittim. 1964 senesinde (yine ite kaka) İnşaat Mühendisi oldum ve Almanya Karayollarında çalışmaya başladım.
1964 senesinin Mart ayin da evlendim. Eşim Almandır. 1966 Kasım ayında kızımız Nermin doğdu. Askerlik görevimi yapmak için 1967'de Türkiye'ye geldik. İstihkam Okulu'nda 89. Döneme ayrıldım.
Okul bitişinde yapılan kurada Diyarbakır'ı çekip Askeri İnşaat Dairesi'ne
tayin oldum. Yedek subaylık 1969 senesinde bitti.
1969 ile 1971 senesi arasında Karayolları 17. Bölgede Boğaz Köprüsü ve Çevre Yolu planlanmasında çalıştım. 1971 Nisan ayında Almanya'daki eski iş yerinden verilen "davetiye" vasıtasıyla, Almanya'ya 1967'de bıraktığım işyerine döndük. Türkiye'de verilen maaş maalesef hiç tatmin edici değildi. 2000 senesinin Aralık ayında emekli oldum. Şimdi her sene Türkiye'de tatil yapıyoruz.
Erkut Alkanlı’nın bir okul hatırası:
1951 Yılı 10 Kasım günü sabah kahvaltısında tereyağının yanında gül reçeli vardı. Ben reçeli çok sevdiğimden, önümdekiyle yetinmemiş, etraftaki reçelleri de yemiştim. 10 Kasım'da yapılan anma töreni için tüm okul konferans salonunda toplandığından, biz 6. sınıftakilere ancak ayakta yer kalmıştı. Tören başlamış ve rahmetli Esat Mahmut Karakurt, o davudi sesiyle Ata'nın gençliğe hitabını okumaya başlamıştı ki birden gözlerimin karardığını hissettim, bayılmışım. Gözlerimi açtığımda revirde yatmaktaydım. Üç gün süren bu yatak faslı esnasında dersleri kaynatmanın keyfi bir yana, Ata'nın sözleri üzerine bayılarak gösterdiğim hassasiyetten (!) dolayı herkes beni konuşuyordu. Ata'ma sevgim ve saygım sonsuz ama itiraf edeyim ki bayılmamın tek nedeni, tıka basa yediğim gül reçeliydi.
Bibliyografya
Sıra Dışı Hayatlar Cilt 14 - Galatasaray Liseli Mühendisler - Mimarlar