Şiir aslında bana göre "doğanın o müthiş müzik ahengi ile insan beyninin bir eksende kesişerek sözcüklerle ifadesi"nden başka bir şey değildir. Ancak şiir; sevinin, duyguların, düşüncelerin dışavurumu olduğu kadar; bilginin, gözlemlerin, direnmenin ve başkaldırının da ürünüdür. Erguvanname, bir bakıma ilk kitabım Duvarsız Şehrin İnsanları'nın bir devamı niteliğindedir; bir bakıma da gayet bilinçli bir şekilde tüketilen, yavaş yavaş öldürülen veya bile bile ölüme terk edilen, bunun yanı sıra korkunç bir vurdumduymazhkla yamalanan bir kentin, İstanbul'un hüzünlü bir ölüm senfonisidir. Vahşi kapitalizmin en somut örneklerinden birinin yaşandı, asgari ücretin bırakın asgari yaşama standardını karşılamak, mutfak masrafına bile yetmediği gençliğin potansiyel "suçlu", kızlarımızın potansiyel "iffetsiz", addedildiği yabancı kadın parlamenterlerin "fahişe" diye adlandırıldığı, her konuda çifte standart uygulanan, vurgun düzeninin meşru sayıldığı, toplanan vergilerin büyük kısmının bordro mahkûmu çalışanlardan sağlandığı ancak vergi kaçağının ülke bütçesine denk olduğu, etnik ve dinsel ayrımcılığın ve hoşgörüsüzlüğün milli bayrağa hakaret dozunu da aştığı, mafya - devlet - karapara üçgeninin Bermuda Şeytan Üçgeni'nden daha can alıcı bir düzeye geldiği, buna paralel olarak demokratik düşünce sistematiği içinde özgürce düşünebilme ve bunun doğal sonucu düşüncelerini açıklayabilme ve bu doğrultuda örgütlenebilme hakkı da toplumdan esirgenen, daha korkuncu devletin varlık nedeninin olmazsa olmaz koşullarından biri olan Laiklik İlkesi'nin devleti idare edenler tarafından göz göre göre çiğnendiği, siyasi ikbal ve menfaatler için "irticaya" geçit verilen; bu amaçla: "Türkiye'nin geleceği sizlersiniz" denen gençlerin eğitiminde halen yürürlükte olan Tevhid-i Tedrisat Kanunu yani Eğitimin Birliği Yasası devletin kendisi tarafından hiçe sayılarak Sanat ve Ticaret Meslek Okulları…

---