Engin hayatta, alçakgönüllü, uz bir kişidir. Hiçbir şeyi öyle parlak dışa vurmaz. İçinden aydınlanır her şey onda. Sıcaklığı, öfkesi, yaratıcılığı hep derindedir. Belki, abartıcılığı var, derindedir. Birlikte, uzun bir süre çalıştığım için bilirim, durmadan yaratır Engin. Oturur, konuşurken, alçakgönüllü nasıl gülümser, bilmem. Ama Engin alçakgönüllü gülümser. Böyle gülümsemek Engin'e vergidir. Ben Engin'in yaratıcılığını, usta kişiliğini Keşanlı Ali Destanı'nda gördüm. Ondan önce bu alçakgönüllü ustanın yaratıcılığına varmamıştım. Keşanlı Ali'den türlü duygular içinde bocalayan bir kişiyi bütün canlılığıyla yaratmıştı. Keşanlı Ali'yi gördükten sonra Engin'e sormuştum: "Ne kadar hapiste kaldın?" diye. "Kalmadım" deyince şaşırmıştım. Nerden tanımış da Keşanlı Ali'yi bu kadar iyi canlandırmıştı. Nasıl yaşıyordu Engin Keşanlı'yı inanılmaz. Ben sanatın yaşanmışından yanayım. Yaşanmamışsa o kadar pabuç bırakmam. Ama bir Engin karşıma çıkıyor, bir Keşanlı Ali yaratıyordu ki, bu işin içinde bir iş var dedirtiyordu bana. Bu alçakgönüllü adamın kendine göre bir sanat gizi, bir sanat gücü vardı ama ben çıkaramıyordum. Belki aktörlük sanatını bilmediğimdendi. Ama Engin Cezzar'ı yakından biliyordum. Engin Cezzar o alçakgönüllü haliyle bence hayatı, bütün yöreleriyle, gizli gizli yaşıyordu.

---