- "En Alttakiler" Türkçeye çevrilen ilk kitabın. Almanların yabancılara bakış açısı seni öteden beri tedirgin etmekteydi. Öncelikle de kendi ülkelerindeki yoksulluk ve işsizlikten yararlanılıp buraya getirilen yabancı işçilere karşı takınılan düşmanca tavır, en çok eğilmek istediğin konulardan biriydi. Neden bu kitap ve neden bu konu; oradan başlayalım istersen. WALLRAFF- Bu rolü ilk kez 1974 yılında denedim. Görünüm açısından o zaman da başarılıydım; Beni annem bile tanıyamamıştı. Yine de bu role henüz hazır olmadığımı fark ettim. Hem vücutça, hem de kafaca daha iyi hazırlanmam gerektiğini kavradım. Yabancı işçiler ve aileleri, gelişmiş bir sanayi toplumunun ortasında akıl almaz bir dram yaşıyorlardı; bu olguyu kamuoyunun geniş kesimlerine duyurmak için, daha uzun soluklu bir hazırlık gerekiyordu. Bu ilk aşamada projenin adı "Ali'ye Yaklaşma Denemeleri" idi. Nedeni şu: Bir Alman olarak bir Türk işçisinin duyduklarını, yaşadıklarını hiçbir zaman tam anlamayıp kavrayamayacağımı biliyordum. Başıma peruka geçirmem, onların arasına karışmam, buna benzer dış etkenler bunu pek değiştirmeyecekti. Yurtlarından koparılmış olmalarının yanı sıra işgüçlerini sattıkları, sağlıklarını yitirdikleri bir ülke toplumunun onları dışlamasının ezikliğini, kimse onlar gibi duyamaz! Benim yapabileceğim, olsa olsa, onların içinde bulunduğu konuma bir yaklaşma denemesi olabilirdi. Köln'de, geleneksel bir işçi mahallesinde oturuyorum. Pek çok Türk arkadaşım var. Onların, sendikalardaki arkadaşlarımın desteğiyle, yabancı işçi olayının özünü kavramaya çalıştım. Çalışma ve yaşama koşullarını yakından tanıdım. Kaçak işçileri dişlileri arasına alan sömürü çarkını görmezlikten gelen çok 'etkili ve bilgili' kişiler olduğunu bildiğim için, yaşadıklarımı aynı zamanda belgelemem gerekiyordu. Yiyecek çantama yerleştirdiğim gizli video kamerasıyla fotoğraf ve ses kayıtlarıyla elden geldiğince çok ayrıntıyı saptamak zorundaydım…

---