2000 yılında Marmara Üniversitesi Mali Hukuk Doktora programı derslerini tamamladığımda, Türkiye’de 4632 sayılı yasa ile Bireysel Emeklilik Sistem: devreye alınmak üzere idi. Aslında sigortacılık mevzuatının ve Sermaye Piyasası Kanunu’nun çerçevesinde düzenlenebilecek olan bireysel emekliliğin ayrı bir kanunla düzenlenmesi, bu müesseseden beklentinin oldukça yüksek olduğunu gösteriyordu. O dönemde tez danışmanım olan Sayın Dr. Bumin Doğrusöz, Bireysel Emekliliğin vergilendirilmesinin tez konum olması konusundaki kararını verdi.
Bireysel Emeklilik müessesesinin Türkiye’de 4632 sayılı Bireysel Emeklilik Tasarruf ve Yatırım Sistemi Kanunu çerçevesinde düzenlenmesi, gönüllü esasa dayalı emekliliğin bireysel emeklilik hesaplarından oluştuğu şeklinde bir kanaat yaratmıştır. Oysa ki, Bireysel Emeklilik, birikimli hayat sigortalamından, yaşlılığı garanti altına almaya yönelik bireysel tasarruflara, emeklilik ücretinin baştan belirlendiği özel emeklilik fonlarından, sadece ödemenin baştan saptandığı, emekli aylığının ise yatıran gelirine bağlı olarak süre sonunda oluşacak toplam meblağa bağlı olduğu bireysel emeklilik hesaplarına kadar bir çok kişisel tercihe bağlı ürünü kapsayan genel bir kavramdır ve evrensel ve tek bir uygulaması da yoktur. Ayrıca bireysel emeklilik, sosyal güvenlik emekliliği içerisinde incelemek zorundadır. Çünkü sosyal güvenliği tamamlar.
Sosyal Güvenlik Reformu Yasası ise T.B.M.M’den geçmiş, Cumhurbaşkanlığı Yüce Makamının geri göndermesini takiben yeniden oylanmış ve onaylanmıştır. Sosyal güvenlikle ilgili önemli düzenlemeler içeren bu yasanın getirdiği düzenlemelerin açıklığı ve anlaşılırlığı, bireysel emekliliğin gelişim ile doğrudan orantılıdır. Bireysel emeklilik neyi tamamlayacaktır? Bu sorunun yanıtı, bu kitabın da sınırlarını olması gereken yere, yani tüm emeklilik sistemine coğru genişletmiştir. Bu arada, birbirini tamamlar şekilde kurulun bu ikili yapının vergisel düzenlemelerinin de uyumlu bir şekilde düzenlenmesi gerekir.

---