Ünlü İngiliz yazarı Virginia Wolf'a göre erkeklerin bıkıp usanmadan tekrarladıkları bir soru vardır: Bizler kadar yeteneğiniz olduğunu ileri sürüyorsunuz; madem öyle, neden Shakespeare gibi bir deha çıkaramıyorsunuz?. Dünya tarihini incelediğimizde, kadınların doğanın kendilerine verdiği gücü yeterince kullanmalarına fırsat veren bir sosyal konuma ulaşmasının çok zaman aldığını görmekteyiz. Bir gazeteci olarak çağdaş yazarları ve genç gazetecileri değerlendirdiğimde, son yıllarda Türk basınına damgasını vurmuş kadın yazarların çoğalması beni öylesine heyecanlandırdı ve geçmişle hesaplaşmaya yönlendirdi ki, bugünün genç yazarlarına Osmanlı İmparatorluğu'ndan Cumhuriyet'e uzanan çizgiyi kimlikleri, eylemleri ve duygularıyla zenginleştiren, çoğu gölgede kalmış veya günümüz insanı tarafından yeterince farkedilmemiş birçok değerli kadını tanıtmak istedim. Bu düşünceyle, kırk beş yıl önce "Kadın Ediplerimiz", "Sefirelerimiz" ve "Eski İstanbul Hanımefendileri" başlıkları altında topladığım röportajları tekrar günışığına çıkarmak istedim. Bu röportajlardan çoğunu, bugünün okuyucusu kırk yıl önceki okuyucu kadar ilgi ile izlemeyebilir. Bugünün okuyucusu, bu röportajları yapıldığı kadınların arasında bir Halide Edib'i, Nezihe Araz'ı veya Cahit Uçuk'u tanısa bile, bir Samiha Ayverdi'yi, Safiye Erol'u veya Müfide Ferit Tek'i tanıyacak çok kişi çıkacağını zannetmiyorum. Yaşamlarını bugünkülerden farklı kılan tüm koşullara ve koşullanmalara rağmen, bu kadınların içinde yaşadıkları topluma kişilikleriyle öncülük etme çabalarını bir kadın gözüyle görmek ve göstermek gerektiğini düşündüm. Bu kitabın hikâyesi, bir anlamda benim de kişisel hikâyemdir. Edebiyatçılık, gazetecilik ve annelik kimliklerim arasında koştururken, 1950' lerde tanıdığım bu hanımefendilerle yaptığım röportajların hatırası bana kopuk kopuk da olsa sürdürmeye çalıştığım yazarlık serüvenimde yol gösterdiler. Her birini sevgiyle anıyor ve bu derlememi Cumhuriyet Türkiye'sine en önemli itici gücü veren bu kadınların anısına armağan ediyorum...

---