Şaşaalı günlerden kalmış bir kibir izini hala taşımaya çalışan, yaşlı yüzlü binaların, Geçmekte olan zamana dudak bükerek ayakta duran terk edilmiş hanların, Küvetleri ayaklı, tavanları yaldızlı, kapıları çift kanatlı, balkonları süslü apartmanların, Kendini gizlediğinden değil, ruhunu yeraltında bulduğu için bodrumlara süzülmüş, tabelaları ışıklı, neonlu, kadınları kırmızı rujlu pavyonların, Pastanelerin havalandırma boşluklarından sızan sıcak buhara yüzlerini yaklaştırarak uyuyan evsizlerin, Önünden geçenlere garip bir şekilde aristokrasi ürküntüsü veren, demir parmaklıklarla çevrelenmiş, yeşil bahçelerinin içinde gölgeli duran elçilik binalarının, Parlak kumaşların kesilip biçildiği, tozlu ve eski terzihanelerin, Perukçuların, Dönercilerin, Kitapçıların, Hasır tabureleriyle sokak kahvelerinin, Şık iskemleli kafelerin, Cenaze levazımatçılarının, Nikâh şekercilerinin, Vaktiyle porselen havanlarda potasyum dövülerek ilaç yapılmış eczanelerin, Konsomatrislerin saçlarını sarıya boyarken, ayakta ölecek kadar yaşlı kadın berberlerinin, Kâğıt mendil satan sokak çocuklarının, "Kemancı Paganini"nin, "Akordeoncu Anahit"in, "Nasılolan Ruhi Bey"in,

---