Osmanlı İmparatorluğu'nun başkenti İstanbul'un kente giren yabancı ressamlar açısından resmedilecek iki yönü vardı: kentin pitoresk ya da panoramik görünümleri ve gündelik yaşamı. Kent görünümleri İstanbul'un benzersiz doğal ve tarihi güzelliklerini yansıtırken, gündelik yaşam sahneleri Batı'dakinden çok farklı, egzotik bir dünyayı göz önüne seriyordu. İstanbul' da kentsel yaşamın en iyi izlendiği mekânlar, başlıca kamusal alanlar olan çeşme başları, cami ve külliye avluları, kahvehaneler, çarşılar ve mesire yerleriydi. İstanbul ile ilgili resimlerde bu mekânlar sıklıkla betimlenmiştir. İstanbul'un Osmanlı geçmişinde Batı'daki meydanların işlevini cami ve külliye avluları ile çeşme başları karşılar. Oryantalist ressamlar da bu mekânları çoğu kez İstanbul halkının çeşitliliğini ve rengini yansıtmak için bir fon olarak kullanmışlardır. Fabius Brest, Sokak adlı resminde çeşmeli bir sebilin çevresindeki sıradan bir mahalle yaşamını yansıtırken. Jean-Leon Gerôme'un Kıraç Koleksiyonu'nda yer alan Güvercinler adlı hayali kompozisyonunda Fatih Camisi'ni anımsatan bir yapının son cemaat yerinde harem ağasının eşliğinde güvercinlere yem veren saraylı hanımları betimlemiştir.

---