Britain ve British Council Bu sergi, ağırlıklı olarak on dokuzuncu yüzyıla özgü bir tür olan oryantalist resmin Britanya kolunu derinlemesine irdeleyen ilk kapsamlı müze sergisidir (genellikle oryantalist resim, Kuzey Afrika da dahil olmak üzere Ortadoğu'daki insanların ve yerlerin Avrupalı sanatçılarca betimlenmesi olarak tanımlanır). Proje şu soruyu irdelemeye çalışmaktadır: Bu alanda Britanyalı sanatçıların ortaya koydukları yapıtları oluşturan, onlara karakteristik özelliğini veren öğeler nelerdir? Bu soruyu yanıtlamaya çalışırken, tek değilse de temel referans noktamız, söz konusu yapıtların, günümüze dek daha kapsamlı Doğu-Batı ilişkileriyle bağlantılarından çok, doğrudan tarih ve sanat tarihi bağlamları oldu. Konunun, hatta tek tek her nesnenin siyasal boyutu, son derece somut olarak gözlerimizin önündedir. Özellikle, Edward Said'in 1978'de yayınlanmasıyla çığır açan kitabı Orientalism'de (Oryantalizm / Şarkiyatçılık) belirlediği ve o günden beri hararetle tartışılan sorunlar, oryantalist resmin her alanını kuşatır. Said, kişise1 olarak, imgeyle pek ilgilenmemiş olsa da, ana savı -batılıların Doğu kültürüne yönelik görünürdeki hayranlık dolu ilgileri, sonuçta, zararlı bir emperyalist nitelik gösterir. Oryantalist sanatı inceleyen tarihçiler için önemli soruları gündeme getirmiştir. Said, oryantalizmin siyasal amaçlara hizmet ettiğini, Avrupalı bir mercekten bakarak Arap ve İslam kültürlerini yanlış temsil ettiğini ve Doğu'nun kendisiyle ilgili olduğu kadar, Avrupa'nın kendi imgesini belirlemesiyle (karşıt "ötekiler" yaratarak) ilgili olduğunu savunuyordu. Genellikle Doğu dünyası, dinamik, yenilikçi ve yayılmacı Batı'ya karşıt olarak, rahat tensel haz düşkünü ve durağan biçimde sergileniyordu. Linda Nochlin, bu savları oryantalist resme uygulayan sanat tarihçilerinin ilkiydi…

---