Napoli'de bindiğimiz vapurla 10 Ağustos 1948 günü akşamı New York'a vardık. Birleşmiş Milletler nezdinde Baş delegemiz Büyükelçi Selim Sarper ve Başkonsolosumuz Fikret Belbez başta olmak üzere, oldukça kalabalık bir yurttaş topluluğu bizi karşıladı. Doğruca Waldorf-Astoria Otelinde ayrılan dairemize yerleştik. İki gün mahalli örgütlerimizle temas ettikten sonra trenle hareket edip dört saatlik seyahatten sonra aynı günün akşamı Amerika Birleşik Devletleri'nin başkenti Vaşington'a ilk defa olarak ayak bastık. Dışişleri Protokol Şefi ile Türk Şubesi Müdürü, Başkâtip Melih Esenbel, Askeri Ataşeler, Ataşe Yardımcıları subaylar, kâtipler, Maliye, Ticaret, Basın Müşavirleri eşleriyle birlikte bizi karşıladılar. Doğruca Büyükelçilik binamıza gittik. Büyükelçiliğimiz Vaşington'un en güzel binalarından birine yerleşmiştir. Yirminci yüzyılın başında büyük özen ve titizlikle inşa edilmiş, değerli parkeleri ve lambrileriyle, salonlarıyla ecnebilerin haklı olarak gıpta ettikleri zevkli bir binadır. O gece istirahat ettikten sonra, ertesi sabah, bir taraftan Dışişleri Bakanı General Marshall'dan ilk randevumu istetirken, öte yandan Büyükelçiliğimizin Kara, Hava ve Deniz Ataşeleri, Başkâtip ve bütün servis şefleriyle toplanarak kendilerinden her birinin görevleri ve o andaki başlıca sorunları hakkında bilgi aldım ve ben de arkadaşlarımızı evvela uluslararası durum, sonra da çalışma tarzım hakkında aydınlattım. İlk adımlar: Meşgul olacağım işlere ait evrak arasında ince bir dosya, özellikle dikkatimi çekti. Dosyanın ilk parçası Bakanlıktan selefim Büyükelçi Hüseyin Ragıp Baydur'a verilen özel talimatı yansıtıyordu. Bakanlık, Amerika ile Batı Avrupa devletleri arasında akti tasarlanan Bölge Antlaşmasına Türkiye'nin de katılmasını sağlayacak olan Brüksel Paktı'na kabulümüz için Fransa ve İngiltere Büyükelçileri nezdinde dostane teşebbüste bulunulmasını istiyordu...

---