On dört yıl sonra Direnen Haliç, ikinci baskısında o günlerde onu oluşturan koşulları aşmayı deniyor. Aşmak istediği koşullara, yazınsal kusurlarıyla yazarının o günlerdeki sanatsal acemiliği de dahil. Ne var ki onu değiştirmedeki olasılıkların sınırsız olmadığını biliyorum. Çünkü okurları ondaki direngen ruhu, sıcaklığı, edebi kusurlarına rağmen sevdiler. Direnen Haliç romanını güzelleştirmem o yanını özenle koruyarak mümkün olabilirdi ancak. Anlam bozukluklarını giderip, kurgunun ve karakterlerin gelişimindeki eksik yanları tamamlarken özüne dokunmamaya gayret ettim. Direnen Haliç, 1988 yılındaki ilk baskısında arka kapağına yazdığım gibi Haliç'in bitiminde Alibeyköy yöresinde bulunan iki fabrikanın direnişinin öyküsünü anlatıyordu. Öykünün çatısı 1975 Sungurlar direnişinde yaşananlar olduğu halde, romanın olay örgüsü kendi içinde bağımsızlığını kazanarak, kişiler, hatta zaman zaman olaylar gerçektekilerin kopyası olmaktan öte kendi yaşamlarını oluşturmuşlardı. Benim yaptığım onlara yeniden hayat vermek oldu. Söz sırası Direnen Haliç'i var eden işçilerin ve siz okurların.

---