Ortaköy'ün merdivenlerini indiğim günkü heyecanımı daima yaşarım. Öyle ya, kardeşsiz büyüyen bir çocuğun bir anda onlarca kardeşe sahip oluvermesi ne muhteşem bir mucizedir. İyiyi, kötüyü, mutluluğu, hüznü çırılçıplak paylaşmak, etle tırnak olmak ve de sonunda kardeşten öteye dost olmak nasıl bir ayrıcalıktır... Ama sonra bir gün gelir bütün dostlar kucaklaşıp,
yuvadan uçarlar. Bilinir ki yıllar sonra karşılaşınca dostluklar kaldığı yerden aynen devam edecektir. Bu, az çok hepimizin hikayesi.
Benim sultani sonrası hikayeme gelince, Güzel Sanatlar Akademisi Yüksek Mimarlık Bölümünü bitirdim. Okurken araya Finlandiya 'da staj ve evlilik, öğretmen olarak askerlik ve büromda ilk mesleki çalışmalarım girdi. Kısacası Üniversite bitiminde herşeyim hazırdı . Daha sonra tekrar Finlandiya ya gittim ve bir süre sonra İsveç 'e geçtim. Orada 15 yıl yaşadım . İki çocuğumuz oldu. Önce bir mimarlık bürosunda çalıştım, daha sonra Stockholm Teknik Üniversitesi 'nde Araştırma Görevlisi oldum; geçinebilmek için de liselerde ders verdim ve nihayet kendi işimi kurdum. Çok sevdiğim bu şehirde çocuklarımız büyüdü, çok güzel günlerimiz geçti. Ne var ki bir gün karar vermek gerekti. Eşim Bambi'nin de teşviki, hatta ısrarı ile İstanbul'a döndük. İstanbul'da bir arkadaşım ile ortak mimarlık bürosu açtık. 1971 'de böbrek nakli ameliyatı oldum. Altı yıl da Anadolu Üniversitesi'nde ders verdim. Son 6- 7 yıldır ise haftada birkaç gün oğlumun ofisinde dışarıdan ahkam kesiyorum; kalan zamanda fotoğrafla uğraşıyorum .
Kızım Leyla bir mimarlık bürosunda çalışıyor. Damadım sultani mezunu bir iş adamı. Torunlarım Yasemin lise ikide, Defne ise henüz  ilkokulda. Oğlum Mehmet üniversiteyi ABD'de otel, restoran yönetimi ve aşçılık konusunda
okudu. Mikla, Lokanta Jstanbul, Nuteras ve Num Num lokantalarının sahibi. Karısı iletişimci; 2 yaşında Bora adında oğulları var.
 

Bibliyografya

Sıra Dışı Hayatlar Cilt 14 - Galatasaray Liseli Mühendisler - Mimarlar