Sınavlarla İmtihan: Üniversite halleri, üniversiteli haller
Bir Çin atasözüne göre, altın ateşle, kadın altınla, erkek de kadınla sınanırmış. Hayata dair çok doğru bir laf, ancak bu bir Çin atasözü değil de Türk atasözü olsaydı, bence hayatı bir cümleyle anlatmak zor olurdu; çünkü ülkemizde yaşama dair sınavlar yok, sınav yaşamın bizzat kendisi. Epeyce araştırdım; ilahi imtihanı ve insan ahlakını ima edenler dışında somut olarak sınavlar hakkında hemen hiç özlü söz yok. Gençlerin sanal dünyada paylaştıklarını henüz atasözünden saymak zor olacağından onları değerlendirme dışı tutunca, bula bula bir tane buldum ve tam da aklımdan geçene karşılık geldi:
"İmtihan olmayanla, imtihan olunmaz.”
Damdan düşenin halinden damdan düşen anlar gibi. Tam benim durumum. Yıllar boyunca sınavlara girdim, bir o kadar yıl boyunca da sınav yaptım. Hadi ben sınavlı bir ortamdayım diyelim. Ya çevreme ne demeli? Çoluğum çocuğum, eşim dostum, tanıdığım hemen herkes sürekli olarak ya kendisini ya bir yakınını sınava sokuyor. Birine n'aber diyorsun ve yanıyorsun. Başlıyor anlatmaya. Ya çocuğu üniversiteye hazırlanıyor ya gelini doktora yeterlilik için kapanmış çalışıyor ya yeğeni ehliyet sınavında çakmış ya da komşusu memuriyet sınavında... Sürekli bunları duyunca, kafayı takmamak imkânsız hale geliyor; benim de yapımda varmış herhalde sınav konusuna fena halde takıldım...

---