Bu eserin amacı küllenmiş yaraları tekrar açıp kin ve intikam duygularını kamçılamak değildir. Amaç tarihte yaşanmış ama gizli kalmış acıları, karanlık sayfaları yani madalyonun öteki yüzündekileri gün ışığına çıkarıp bu yolla tabiatın, sanatın, insanlığın yıkımına sebep olan şiddete ve savaşa karşı tepkileri yaygınlaştırmaktır. Barışçı düşüncelerin gelişmesine, güçlenmesine hizmet etmektir... Bu belgesel romanda yazılanlar 1937-38 yıllarında Dersim'deki silahlı çatışmalarda kurşun yağmuru içinden mucizeler sonucu kurtulup dağlara sığınan; sonra da sarp dağlarda sürüsünü kaybetmiş ceylan yavrusu gibi aylarca yapayalnız kalan çocukların hayat hikâyeleridir. Kederli, hüzünlü çocuklar dert yandı, sitem etti. Bu masum çocukların feryatları dağların vadilerinde, sarp kayalarında yankılandı, arşa yükseldi. Acı dolu sitemlerden dolayı Munzur Dağı bir volkan gibi patladı. Kutsal dağ; dağların kanununa göre mertçe, yiğitçe, dürüstçe ve destansı bir dille insanlığa seslendi. Dağlar-taşlar dile geldi, tüm Dersim dile gelip konuştu. Savaşın çocukları, şahitler; nasıl sitem etti, nasıl dert yandı? Ne anlattı? Kutsal Munzur Suyu niçin ulu dağa küskündü ve kırgındı? Ve kutsal Munzur Dağı insanlığa nasıl seslendi? Dersim'i sevenler de, Dersim'e kızanlar da bu eseri okuyunca Dersim 1938'in gerçeği ile yüz yüze geleceklerdir. Tüm hayatı devrimci mücadele içinde geçen Ali Dayı (İbrahim Sevimli) bu eserin taslağını okumuş ve önerilerini mektupla yollamıştı. O mektupta şu cümleler vardı: "Sevgili Celo! hemen belirteyim ki, anlattıkların çok etkileyici. Ben bile Dersim-38 'in bu yönlerini bilmiyordum. Yayınlanmasında yarar var ."

---