Zeytinburnu beşeri ve iktisadi bakımdan İstanbul’un ilginç bir bölgesidir. Beşeri olarak öyledir. Çünkü eski Osmanlı coğrafyalarının hemen tamamından göç almış, renkli bir ilçedir. Bu göçlerle birlikte zenginleşen kültürü ve yaşama alışkanlıkları, elbette ilçemizin önemli bir özelliğidir. İktisadi bakımdan söylenmesi gerekenler ise ister istemez tarihin derinliklerine doğru iner.
Bilindiği gibi Osmanlı iktisadi yapısı daha çok toprağa bağlı olarak gelişmiştir. Ancak bunun yanında ticaret ve manifaktür tarzında (gelişmekte olan sınaî de diyebiliriz) üretim de çok önemli bir yer tutmaktadır. Zeytinburnu, bu üretim kalemlerinden dericilik ve tekstilde (hem Osmanlı, hem de Cumhuriyet döneminde) önemli bir yer, sembol bir ilçedir.
Burada, dericiliğin tarihi hikayesi ve tekstilin modern gelişim aşamalarını görebiliyoruz.
Dericilik Zeytinburnu’nda Fatih Sultan Mehmet ile birlikte gelişmiş ve ciddi bir üretim sürecine girmiştir. Özellikle Kazlıçeşme bölgesinin su kaynaklarına ve tabaklama işlemi için gerekli diğer unsurlara bolca sahip olmasından kaynaklanan sebeplerle ilk salhaneler ve tabakhaneler bu bölgeye kurulmuştur. Kurulan bu işletmeler, zaman içinde Anadolu ve Rumeli’deki birçok deri işletmecisini ve esnafını da buraya toplamıştır. Yani “Deri” burada aynı zamanda bir toplum kültürü ve köklü bir yaşama biçimidir.
Ülkemiz dericiliğinin modern hikayesi de burada sürmüştür. Cumhuriyet döneminde hızından hiçbir şey kaybetmeyen dericilik üretimi, 1990’lara kadar bu bölgenin temel iktisadi itici gücü olmuştur. 1990’lardan itibaren tabakhanelerin ilçeden kaldırılmasıyla, bu sektörün Zeytinburnu ile bütünleşmesi azalmamış; tam tersine artmıştır. Üretim yerlerinin uzaklaşması, ilçemizin öteden beri süregelen, tarihi kimliğini daha da pekiştirmiştir diyebiliriz...

---