Davran Elkinat
1941’de Antalya’da doğdu. Giresun’da ilkokula gitti. ‘’Saint Benoit’’daki bir yıldan sonra kapağı Galatasaray’a atmış. Liseyi bitirince kafasına koyduğu mimarlık mesleğini öğrenmek için arkadaşlarının gittiği Fransa’ya değil, İtalya’ya gider. Önce Roma’da bir sene, sonra Venedik yılları., evlilik, çocuk, solculuk ve üniversite işgalleri ve bir yandan dünyaca ünlü usta mimar hocalarla proje çalışmaları- kartona çizilen projelerin üstüne tekrar tekrar yapıştırılan eskiz kâğıtlarına yapılan sayısız düzeltmeler... Sonunda 1968’de otuz üzerinden yirmi dokuzla mezun olur ve memlekete geri döner.
ODTÜ Mimarlık Fakültesi’nde iş bulunca Ankara’ya yerleşir. 12 Mart’tan sonra askerlik şubesinde yoklama yaptırırken “kontenjan doldu seni gelecek seneye alırız” diyen bir komutana “oh! bu iyi oldu; zaten benim de yapılacak işlerim vardı” dedi diye yüzünden kendini apar topar askerde buldu.
Dönüşte politik olarak iyice gerilmeye başlamış olan ortamda Erdal İnönü’lerle birlikte solculuktan ODTÜ’den atılır.
Üniversiteden ayrılmak zorunda kaldıktan sonra yüklenicilik yapan ve inşaat mühendisi olan abisiyle birlikte serbest çalışmaya başladı. Hayatının en büyük hatalarından biri olan bu ortaklıktan manen çok yıpranarak çıktı.
80’lerin başında mahkeme kararıyla üniversiteye geri dönme hakkını kazandıysa da eski işine aynı şevkle sarılacak kuvveti kalmamıştı. Zamanının birazını resim yapmaya ayırdı. İki yıl kadar Venedik’teki öğrenciliğinde yaptığı gibi resimler yaptı. Derken üniversiteden temelli ayrılır ve kendi mimarlık bürosunu kurar. Ulusal yarışmalara girmeye başlar ve 1985’de inşa edildiğinde Türkiye’nin en büyük binası olan Ankara Şehirlerarası Otobüs Terminali yarışmasını yığıntıya dönüşmek üzereyken, bunlarla verdiği
mücadeleyi azmi ve beyni değil fakat kalbi taşıyamadı. 26 Ağustos 1993’de 52 yaşında öldü. Üzerine rahmet yağsın.
Bibliyografya
Sıra Dışı Hayatlar Cilt 14 - Galatasaray Liseli Mühendisler - Mimarlar
ODTÜ Mimarlık Fakültesi’nde iş bulunca Ankara’ya yerleşir. 12 Mart’tan sonra askerlik şubesinde yoklama yaptırırken “kontenjan doldu seni gelecek seneye alırız” diyen bir komutana “oh! bu iyi oldu; zaten benim de yapılacak işlerim vardı” dedi diye yüzünden kendini apar topar askerde buldu.
Dönüşte politik olarak iyice gerilmeye başlamış olan ortamda Erdal İnönü’lerle birlikte solculuktan ODTÜ’den atılır.
Üniversiteden ayrılmak zorunda kaldıktan sonra yüklenicilik yapan ve inşaat mühendisi olan abisiyle birlikte serbest çalışmaya başladı. Hayatının en büyük hatalarından biri olan bu ortaklıktan manen çok yıpranarak çıktı.
80’lerin başında mahkeme kararıyla üniversiteye geri dönme hakkını kazandıysa da eski işine aynı şevkle sarılacak kuvveti kalmamıştı. Zamanının birazını resim yapmaya ayırdı. İki yıl kadar Venedik’teki öğrenciliğinde yaptığı gibi resimler yaptı. Derken üniversiteden temelli ayrılır ve kendi mimarlık bürosunu kurar. Ulusal yarışmalara girmeye başlar ve 1985’de inşa edildiğinde Türkiye’nin en büyük binası olan Ankara Şehirlerarası Otobüs Terminali yarışmasını yığıntıya dönüşmek üzereyken, bunlarla verdiği
mücadeleyi azmi ve beyni değil fakat kalbi taşıyamadı. 26 Ağustos 1993’de 52 yaşında öldü. Üzerine rahmet yağsın.
Bibliyografya
Sıra Dışı Hayatlar Cilt 14 - Galatasaray Liseli Mühendisler - Mimarlar