Raoul Follereau'yu 1961 yılı Eylül ayında, İstanbul'da Divan Otelinin holünde tanıdım. Tombul, örme ve saçaklı kravatı, eski stil bastonu ve elbisesinin geçkin modasıyla, bende ilk kez, geçen yüz yıldan kalına bir asilzade hissini bıraktı. O sırada Dünya Sağlık Teşkilatının tertiplediği, Cüzzam Savaş ve Araştırma Derneğimizin ev sahipliği yaptığı "Avrupa ve Doğu Akdeniz Memleketleri Bölgeler arası Cüzzam Konferansı" başlamak üzere idi. Dernek Başkanı ve Türkiye Delegesi olarak Konferansın her işi ile meşgul oluyordum. Konferans açılıp ta bir de Başkan seçilince işim daha çok ağırlaştı. Fakat bu sayede delege ve müşahitleri daha yakından tanımak fırsatını buldum. Raoul Follereau ilk bakışta dikkatimi çekmişti. Yanımda bulunan kıymetli dostum, Dünya Sağlık Teşkilatı Eksperi Prof. Dr. Gay Prieto'ya bu adamın hangi memleket delegesi olduğunu sordum. Bana: - Aslında hiçbir memleketin delegesi değdir. Hatta hekim bile değildir, avukattır. Kendisi 30 yıl evvel Paris'te "Ordre de la Charite" adında "Cüzzamlılara Yardım Derneği"ni kurmuş, hastalara yardım edebilmek için bütün dünyayı döner, durur. Ona "Dünya Cüzzamlılarının Babası", "Cüzzamlıların Havarisi" derler. Gel seni tanıtayım. - İşte sana Türkiye Delegesi Doktor Utku'yu takdim ediyorum. O da Türkiye'deki Cüzzamlıların Babasıdır. Türkiye Cüzzam Savaşının başı, Savaş Derneğinin kurucusu ve Başkamdır. Raoul Follereau'nun gözlerinde sevgi çiçek açtı. Derhal anlaşmış ve sevişmiştik. İki elimi kavradı. Böyle el sıkmayı rahmetli babamdan başkasından görmemiştim. İkimiz de gözlerimizle konuştuk evvela Follereau daha sonra ellerimi bıraktı. Cebinden bir tomar Türk parası çıkardı. Bana uzattı: - Doktor, bu parayı Türkiye'deki Cüzzamlı kardeşlerime ufak bir hediye olarak kabul et. Biliyorum, çok az bir para. Yanımda bu kadar var. Fakat bu, sevgimin sembolik belirtisi olsun. Bundan sonra Derneklerimiz birleşti. Birbirimiz için çalışacağız artık.

---