Geçmişin Üç Kafadan
Bir yaz tatilinde, beni İstanbul’da gezdiren lise arkadaşlarım Gökhan ve Ozan’a verilmiş bir sözüm vardı. Onları Ertuğrul’la, yani çağımızın en büyük icadı olan zaman makinesiyle, unutulmaz bir yolculuğa çıkaracaktım. Dedem, yani zaman makinesinin mucidi, Çılgın Profesör Akif Yurttançıkmaz, katı kuralların adamıydı; fakat söz konusu benim mutluluğum olunca akan sular durmuş, Ertuğrul’la bir gezi yapmama izin vermişti. Zaman makinesini gözünden bile sakınırken, oğlundan kalan tek yadigârı olan benim, her istediğimi yapmaya mecbur hissediyordu kendini. Aksi takdirde Orhan abi olmadan, Ertuğrul’u tek başıma uçurmama asla izin vermezdi.
Felekten birkaç gün çalmanın kime ne zararı olacaktı! Gençliğimin baharını yaşadığım bu günlerde, başına buyruk bir maceranın tadını başka neyle değişebilirdim? Yaşımızla birlikte sorumluluklarımızın da arttığı bugünlerimizi düşünere, bir dükkâna girerek üstümüze başımıza uygun kıyafetler aldık...

---