Gerçekte, "sol-sağ" sözlerinden ibaret bir siyasi lügati, sevmiyorum. Günün, eskiye oranla çok çeşnileşmiş koşullarında, "sol-sağ" sözcüklerinden oluşan siyasi lügat, "anlatım yetersizliğine" sıkışıyor.
Nedir ki, beri yanda, bu lügatin "sermayeye karşı emeğin savaşımı" bazında üstlenegeldiği tarihi işleve dönük olarak, saygı kusuruna düşemeyiz.
Fazla olarak, günün koşullarında gözden geçirmek gerekse de "sınıfsal çözümlemenin", hala önemli geçerlilikler sergilediğini; bu arada özellikle "emek-sermaye" çatışmasına ilişkin eksenin, başka eksenler arasında, hala temel bir toplumsal ayrışımı işaret ettiğini, kabul edebiliriz.
Yine de "sol", daha doğrusu "demokratik sol" deyimleri yerine; emek-sermaye çatışması yanısıra güncelleşen, birçok öteki toplumsal çelişkiyi de kapsamak üzere; "üretimde ve paylaşımda, tutuculuk ve baskıcılığa” karşı, "ilericilik" deyimini daha çok benimsiyorum...

---