Ys.ınlanış tarihinden günümüze kadar çeşitli yazgıları olmuş seyahatnamelerin çoğunun aksine Voyages du chevalier Chardin adındaki seyahatname, 1711’de gerçekleşen ilk baskısından bu yana türün kla-■Ber. masında yer alır. Bu nedenle de 18. yüzyılın -özellikle Montesquieu m- S ..'seau gibi- yazarları kadar, İranlı tarihçiler ve yakın dönemde yayın-faron çahşmalar tarafından da fazlasıyla başvurulan bir eserdir. 1811’den fecra çok fazla yeni basımı olmamasının nedeni, bir yandan metnin çok szun olması -1811 basımında 8 cilt haline getirilmiş 10 cilt- ve diğer yan----- 19. yüzyılda sosyal bilimlerin ortaya çıkışıyla seyahatnamelere biraz uzak duruştur.
Elbette ki bu koleksiyonda Chardin’in eserinin tümünün bir edis-.: nunu yapmak mümkün değildi. Diğer yandan bir-iki cilt şeklinde bazı metinleri seçerek oluşturulacak bir çalışma da Chardin’in yapmaya çalıştığı ansiklopedik çabanın anlamını tamamen yok ederdi. Böylece geriye aşama aşama kat edilecek bir çözüm kalıyordu. Şimdi yayınlanan ilk bölüm se-vahatnamenin başlangıcını içeriyor. Bu bölüm, 1686’da Voyage de Paris d lspahan (Paris’ten İsfahan’a Yolculuk) başlığıyla ayrı bir cilt halinde basılmıştı. Yine de burada takip ettiğimiz metin, daha eksiksiz olan L. Langles’in sunduğu 1811 tarihli edisyonun metnidir. Bununla beraber bu metinden, asıl metinde bulunmayıp sonradan eklenen iki uzun kısım çıkarıldı: 1686 tarihli baskıda yer almayan ve ayrı yayınlanmış olan Peder Zampi’nin Meg-rellerin dinleriyle ilgili anlatısı ve Doğu Hindistan Kumpanyasının müdürü François Caron’un Çin ve Japonya’yla ticaret olanakları hakkındaki raporu; diğer ciltten de 18. yüzyıl seyyahlarının gezdikleri yerlerin antik isimleriyle ilgili birkaç tarihsel-arkeolojik göndermeyi kaldırdık.
Bu seçim, eserin en önemli, yani İran toplumunun tasvirinin verildiği ile Batılı gözlemciler ve İranlı yazarlar buna benzer çahşmalar sunmadıkları için vazgeçilmez bir belge olan bölümünün yayınını daha ileri bir tarihe atacaktır. Yine de eserin genel düzenini korumayı tercih ettik.
Safevi İmparatorluğu’nun kesin tarihi hâlâ oluşturulmayı beklese de, özellikle Batıklarla ilişkilerine dair genel hatlar yeterince araştırılmıştır.

---