Kendimi tanımaya başladığım yıllar oyunda, okulda, derste, yemekte, gezmede, uyku boşluğuna düşende kafamın büyük, vazgeçilmez bir sorunun kapsamına girdiğini anımsıyorum. " - Benim babam nerede? Yorgun olmadığı zamanları kollayıp anneme sorardım: - Anne yavu, doğrusunu söyle bana. Nerede benim babam? Zavallı anam, yutkunur, gözlerini kaçırırdı benden. - Antalya'da... - N'apıyor Antalya'da? Niye hiç gelmiyor? Sanırım sekiz yaşlarındayken, annemin, teyzemin, ağabeylerimin yanıtlarındaki gerçeğin özünü "konsol"u karıştırırken elime geçen bir gömütlük resmi anlattı bana. 1928 Temmuzunda, ben bir yıl dört aylıkken, babam Binbaşı Mehmet Salih Şehremini Antalya'da toprağa verilmişti. Kaç cephenin savaşçısı olduğunu neden sonra öğrendim babamın. Bu kez sorularım değişti: . - Hangi savaşlara katılmış babam? Dünya savaşında nerdeymiş? - Trablus'a, Balkan savaşına... Sarıkamış'a, Sina Çölüne... Çanakkale'ye... Savaş yıllarındaki resimlerine bakar, yaşım gelince, küçük ağabeyim gibi Konya Asker Okulu'na gitmeyi düşlerdim. Milli Mücadeleye daha Türkiye Büyük Millet Meclisinin örgütlenmesinden çok önce katılan savaşçılardan biriydi Mehmet Salih. Mütarekede İstanbul'da Mim Mim adlı gizli örgütte çalışmış, sonra Ordu'ya gönderilmişti. Bir dönem geldi ki, otuz iki yaşında üç çocukla dul kalan anam anlatarak yaşadı ve yaşattı bunları. "Yedi ay maaş çıkmadığı için geceleri ayakkabı dikerek hizmet etti zavallı..." derken anılarda somutlanan kişiyi sevmenin ne demek olduğunu nice sonra öğrendim ben…

---