1966-67 yıllarında, öğrenim için İstanbul'a gittiğim ilk yıllarda Mehmet Yasin Çelikkıran ismini "Türkiye Kafkas Kültür ve Yardımlaşma Derneği Genel Sekreteri" olarak duymuştum. Bu, önemli bir sandı benim için, büyük ve saygıdeğer bir görevdi. Rahmetli Yasin ağabeyim için de öyleydi. Bu derneğin düz üyeliğinden başkanlığına kadar her görev, onun için önemliydi, -kutsaldı. Kimi görevlerin önemi, o görevin teorik çerçevesinden, toplum için taşıdığı objektif değerden, o görevin somut toplumsal etkilerinden kaynaklandığı gibi, o görevi oluşturan kurumun niteliğinden, yapısından; o kurumun yöneticilerinin ve mensuplarının o göreve verdiği öznel değerden de kaynaklanabilir. Şimdi "Bağlarbaşı Derneği" olarak anılan o günkü "Türkiye Kafkas Kültür ve Yardımlaşma Derneği" sıradan bir ilçe, bir mahalle derneği değildi; yalnızca İstanbul'u bile değil, tümüyle Türkiye'yi kucaklamayı amaçlayan, (belki Çerkes dünyasında da etkili ve söz sahibi olması beklenen) en eski ve en büyük si- 'vii toplum kuruluşumuzdu. Bu kurum, rahmetli Mehmet Yasin Çelikkıran için bir devlet çatısı gibiydi. Benzetmek uygunsa başkanı Cumhurbaşkanı, Genel Sekreteri Başbakan, Yönetim Kurulu üyeleri Bakanlar Kurulu üyeleri konumundaydı. Rahmetli Yasin Ağabey, görevini böyle bir anlayış ve ciddiyet içinde yerine getirmeye çalışırdı. Bir kurmay bürokrat titizliği ile hazırladığı yazıları, suretleriyle birlikte imza kartonuna yerleştirip, önünü ilikleyerek imza için Başkana sunarken takındığı tavır, bu anlayış ve ciddiyetin en açık göstergesiydi. Gerçekten de öyleydi; Anadolu'da öldürülüp, toprağa gömülmek üzere bulunan Kafkas dilleri ve Kafkas kültürü için Kafkas Kültür Derneği son derece önemli bir kurumdu. Daha doğrusu; bu dillerin ve kültürün yok olmasını önleme görevini üstlene-bilecek başka bir kurum yoktu. Bu anlamda Kafkas Derneği çok önemli bir görevi yerine getiriyordu. Bu yüzden de o derneğin başkanlığı, yöneticiliği çok önemli ve saygın bir makam sayılmalıydı.

---