Atasözleri bir fikri bir nasihati mecaz yolu ile kısa ve· kesin olarak anlatan çok eskiden beri söylenegelmiş veciz sözlerdir. Bu sözler bir milletin yaşamı içinden, yaşam tarzına, yaşadığı yere, uygun olarak tecrübelerden kaynaklanarak meydana gelmiştir. Bir milletin atasözlerinin çok olması ve yaşamının her kesimine hitap etmesi o milletin kültür ve medeni seviyesini gösterir. Adigeler hayatın ve toplum yaşamının en ince noktalarına kadar varan ve bunlarla ilgili atasözleri bırakmışlardır. Bu atasözlerinin cümle yapısı incelendiğinde, kelimelerde bir şiir havası ve felsefi bir fikir görülür. Kalıp halinde oturtulmuş bu sözlerden ne bir kelime çıkarabilirsiniz ve ne tek bir kelime ilave edebilirsiniz. Bunu yapmağa kalkarsanız atasözünün ifade gücü ve ahengi derhal bozulur. Adigelerin çok eskilere dayanan yazılı edebiyatı yok denecek kadar azdır. O halde çok güzel bu atasözleri, asırlarca kaybolmadan nasıl olmuştu bu güne kadar gelmiş, anlam gücünü ve tazeliğini kaybetmemiştir. Bunun hikmeti bu sözlerin kalıcı bir mantık kuralı ile yapılmış olması ve ifadenin güzelliğinden gelmektedir. Ayrıca Adigelerin örfüne, âdetine ve kültürüne sımsıkı bağlı olmalarındandır. Adigeler gerek ferden gerekse toplu olarak, bir mesele karşısında kaldığında ilk yaptıkları şey, bu mesele ile ilgili olarak ataları ne demiş ne gibi bir kural koymuş diye düşünmektedirler. Böylece ilgili atasözü bulunmakta ve bu atasözü kılavuzluğu ile sorun çözülmektedir. Adigelerde gelenekler ve atasözleri yazısız bir anayasa niteliğindedir, Gelenek ve atasözlerine aykırı hareket büyük ayıp sayılır...

---