Dünya kabuğu, bilmiyoruz, kesin ne kadar zaman önce, biçimi aldığında, iki kıt'ayı uç-uca getiren dar bir bağlantı yeri de, 8.000 yıl kadar oluyor, -o kadar yeni- kırılıp, iki denizin sularını birbirine kavuştururken, çok sonraları Beşiktaş ve Ortaköy adlarını alacak olan iki köyün arasındaki bir kıyının özel bir kaderi ve bir tarihi olmuştu. Önü masmavi bir deniz, arkası dimdik yamaçlar ve onu kaplayan yemyeşil bir orman olan bu dar kıyı, çok uzun süreler boş ve bakir kalmış, son 400 yıldır ise, -o da o kadar yeni- hep kasırlar ve saraylarla süslenmişti. Bu kasırların ve sarayların yazgısı ise, önlü arkalı bir süs yelpazesi gibi, iki değişik resme ya da iki değişik müziğe sahip oldu: Görkemleri yıkılışlar ve mutlulukları da felaketler, izledi, durdu. Özellikle son 100 yılı, acı dolu. Yeni eski sarayla mutlu iken, taş binalar, nedense hep mutsuz oldu? Adına 250 yıldır Çırağan denilen bu yapılar dizisi, şu aylarda, tarihinin yine bir parlak dönemine girmek üzere. Bu kez tarihinde ilk defa olmak üzere, sadece hükümdarlara kapı açmayarak, Türkçenin kaç yüzyıllık bir deyimi ile "72 1/2 milletten gelen" yolcuları ağırlayacak. Bu, sadece Çırağan Sarayları için değil, genelde İstanbul için de, yeni bir dönem. Onun da değerlendirmesini, bir yandan, yaşanacak deneyimlere, öbür yandan tarih yazımına ve yorumuna bırakarak, bu doğal yeşil çerçeve ile onun içinde hep yer almış olan saraylar tablolarının, genel ve özet bir hikâyesini yazmak istedim. Otuz yıllık çalışmalarımda ve etütlerimde biriktirmiş olduğum bir malzemeyi toparlamanın, benim için bir borç ve görev olduğunu düşündüm. Sunduğum kitabın, 3 özelliği ve hizmeti var: - Biri, daha önce yayınlanmış, fakat dağınık ve değişik Türkçe eserlerde ve yazılarda kalmış olan bilgiler, ilk kez bir araya getirilmiş olmaktadır. - İkincisi ve aynı doğrultuda bir çaba ile kitaplarda ve arşivlerde ve müzelerde uyuyan dağınık resim malzemesi de toplanmış ve sıraya konulmuştur...

---