Onları gördüm. Neonlara isyan eden, sisli bir aydınlık içindeydiler. Doludizgin koşuyorlardı geçmişe doğru. Yoğurtçuparkı'nda olabilirdiler. Belki de Direklerarası'nda, ya da bir Galata Balozu'ndaydılar. Kaldırımların sertliğini, şu minnacık kantocu ya da çengi ayakları mı eskitti tanrım!.. Hasan Bey parfümünün yüzyıllık kokusunu, şu ipincecik göğüs aralığından alıp götüren ne ki? Şu Rozika olmalı "Bana layık, hora tepmek, gülmek eğlenmek," diyen... Şu mutlaka Luçika'dır. Yanakları al al boyalı, yüzünde adaba mugayır bir ifade. Değse göğsüne eller, yanacak cayır cayır. Bahriye ve nizamiye neferleri ve manavlar ve kayıkçılar ve salapuryacılar ve hamam natırları ve sırt hamalları "yandım" diye bağırdığında kaçıyorlar kulislere... Al boyalar, rastıklar ertesi akşam tekrarlanmak üzere bir güzel siliniyor... Gördüklerimiz Galata Kapiçi Hamamı'ndan feyz alıp, döne döne köçekliğin mertebesine çıkmışlar ile iki dirhem, bir çekirdek çengiliğe soyunanlar ve lezzetliler, dönmeler, dansözlerdir. Onlar zenginiyle yoksuluyla, paşazadesiyle, garibanıyla aynı dünyayı yaşamıştır... Silseniz makyajlarını, çıkarsanız giysilerini, onlar çıplaklıklarıyla da güzeldir. Onları gördüm. Bıraktıkları İstanbul'un, eski İstanbul olmamasından dolayı şaşkındılar. Gökdelenlerden ve beş yıldızlı otellerden kaçıp, kaybolmuş Pera'ya ve Tatavla'ya doğru hasretle gidiyorlardı. Ama her yer bilinmez olmuş, her yer yıkılmıştı. Şehzadebaşı'na uzandıklarında ne Ferah'ı, ne Milli'yi, ne de diğerlerini bulabileceklerdi. Evet… İstanbul'dan başka bir "İstanbul" vardı. Başka kadınlar, başka güzeller vardı. Kitabın ön hazırlıkları sırasında Osmanlıca metinlerde Fazıl Mecit'in desteğini gördüm. Belgelerin fotoğraflanmasını Ender Erkek, Hasan Onuker ve Tolga Hiçyılmaz sağladılar.

---