BEKLENMEDİK BİR TELEFON Pollifax, o pazar sabahı kilisedeki ayinden henüz dönmüştü. Küçük apartman dairesinde günlük güneşlik mutfağında öğle yemeğini yerken, kiliseye giderken giydiği pembe soluk güller ve yeşil yapraklarla süslü acayip şapka hala başında duruyordu. Son zamanlarda unutkan olmuştu. Ama unuttuğu yalnız kafasında saksı gibi duran şapka değildi. Karate derslerine başlayalı beri birçok şeyi unutuyordu. Az sonra tekrar sokağa çıkacağını bildiği için, şapkasını bırakacak münasip bir yer görememişti. Aklı şimdi daha önemli konulardaydı. Mesela, vücudun en hassas noktası neresiydi? Bir dirsek atışıyla hasmının dengesini kaybettirip onu nasıl yere yuvarlayabilirdi, gibilerden... Fakat Mrs. Emily Pollifax, prensip sahibi bir kadındı. Masanın sağ tarafında karate kitabı duruyorsa, sol tarafında da muhakkak New York Times gazetesi bulunurdu. Bir an ikisi arasında bir tercih 'yaptı. Sonunda New York Times gazetesinde karar kıldı. Birinci sahifeyi boylu boyunca açarak başlıklara bir göz attı. "İSTANBUL'DA BATIYA SIĞINAN BİR KADIN AJAN ESRARENGİZ ŞEKİLDE ORTADAN KAYBOLDU" başlığını gördü. Haber: "İngiliz Konsolosluğu'na sığınan ajan daha sonra ortadan yok oldu... " diye devam ediyordu. Pollifax, zevkle: "Vay canına" demekten kendini alamadı. Ve o anda karate dersini de, öğle yemeğini de unuttu gitti. Son zamanlarda Emily Pollifax'ın hayatına giren ufak bir casusluk vak'ası, içinde cıvıl cıvıl bir kıpırdanışa yol açmıştı. Hâlbuki o zamana kadar sakin ve heyecansız bir hayat yaşamıştı. Her saniyesini büyük bir zevkle yaşadığı o heyecanlı günler çok geride kalmış gibiydi. Şimdi yine eski sakin hayatını yaşamaya devam ederken, o kısa macerayı hatırlıyor ve kendi kendine gülümsüyordu...

---