LûUISA Grey bahçedeki son güz güllerini keserken. İstanbul'un iri renkli minarelerinin üzerinde, kara bulutların yavaş yavaş kapladığı gökyüzünden yağmur çiseliyordu. Louisa'nın son derece maharetli olan zarif elleri, budama makasını tutarken titriyordu.
Hamile olamam, dedi kendi kendine. Olamam!
Olabilir miydi?
Aniden yere oturup. Kasım ayının alacakaranlığında alnında biriken terleri koluyla sildi. Bir süre, Osmanlı İmparatorluğu zamanından kalma köşkün yemyeşil bahçesindeki kırmızı ve turuncu güllere baktı. Sonra elleri kucağına düştü. Gri, yünlü eteğinin üzerinde duran budama makasının ağırlığını bacaklarında hissediyordu.
Başını çevirip gözlerini İstanbul Boğazının üzerini kaplamaya hazırlanan yağmur bulutlarının arasından pırıldayan kırmızı günbatımıııa dikti. Tek bir gece... Acımasız patronu için tam beş yıl çalışmış ama tek bir gece her şeyi berbat etmişti. Ertesi gün hemen patronunun İstanbul'daki bakımsız evine transfer olmayı talep etmiş ve Paris’ten kaçmıştı. Tutku dolu o geceyi ardında bırakmaya çalışmıştı. Ama şimdi, yani bir ay sonra aklında dehşet verici bir düşünce, içini kemiren bir soru vardı.
Patronunun bebeğine hamile olabilir miydi?..

---