Bir otobüs dolusu öğrenci, Mayıs ayı ortalarında bir tatil günü İstanbul'dan yola çıkmış, Çanakkale'ye gidiyordu. Hava oldukça güzeldi. Çocuklar, onlara bu ziyareti yaptıran Sosyal Bilgiler öğretmeni Yıldız Hanım'ın ciddi havası yüzünden hoşnutsuzdular. İstedikleri gibi gırgır şamata yapamadıklarına içerleyip duruyorlardı. Sıkıntılarını göstermekten çekinmiyor, oflayıp pufluyorlardı. Bu Çanakkale ziyareti de nereden çıkmıştı şimdi? Böyle güzel bir havada, yağmur da yağmıyorken İstanbul'un keyfini çıkarmak yerine, yollarda zaman geçirmek ne kadar da saçmaydı.
"Şu Yıldız Öğretmen'e deli oluyorum," dedi Neşe, yanındaki arkadaşı Emel'i dürterek.
"Sus! Bir duyarsa sadece seni değil, beni de yakar. Biliyorsun, çılgının tekidir," diye karşılık verdi Emel.
"Aman, hiç umurumda değil. İsterse beni Sosyal Bilgiler dersinden çaktırsın. Kendisi yetmiyormuş gibi, bir de 'Çakarım ha' Hoca'yı da yanına eklediler. Okulun en asık suratlı iki hocasıyla iki gün bir gece geçirmek yeterince sıkıcı zaten," diye omuz silkti Neşe.
"Belki de haklısın, Yıldız Öğretmen insana hep Acaba şimdi ne kabahat işledim? duygusu yaşatıyor. Cemal Öğretmen'in de ondan aşağı kalır yanı yok," dedi Emel...

---