Hekimlik sanattır, başarılı uygulanabilmesi okumak, öğrenmek kadar iyi gözlem yapmaya bağlıdır. Mesleğimin gereği çoğu meslektaşım gibi ben de, çevremdekilerin birbirlerine ve olaylara karşı tepkilerini her zaman gözlemlerim. Böylelikle hastalarımı ve yakınlarını, öğrencilerimi ve asistanlarımı sonra da diğer meslektaşlarımı gözleyerek anlamaya çalışırım.
Bu gözlemleme alışkanlığımın, Anadolu tasavvufuna, Çin ve Hint felsefelerine duyduğum yakın ilginin sonucunda gelişmiş olduğu kanısındayım. Bu üç felsefenin ana temalarından biri de farkındalıktır. Farkm-dalığın ilk kuralı öncelikle kendinin, sonra etrafındaki-lerin ve doğanın farkında olmaktır ve bunun için iyi bir gözlemci olmak esastır.
Özellikle hastalarımda hastalığa, doktora ve hatta kendilerine yönelik tepkilerine dikkat ederim ve onların tepkilerine göre ses tonumu, mimiklerimi ayarlar; sağlıklı iletişim kurmaya çakşırım. Kanserli hastalarımla, empati yaparak, onlarm neler hissettiklerini anlayabilmek ve onlara daha fazla yardımcı olabilmek ümidiyle saatlerce konuşurum ve tepkilerini dikkatle izlerim...

---