Edebiyat dünyasındaki sanatçılar, genellikle bir yönleriyle tanınışlardır. Sanatçı, meselâ bir şiiriyle meşhur olup tanınmışsa, uzun süse - razı zamanlar ebedî- o şiirin şâiri olarak anılmıştır. “Makber Şâiri”, Harriyet Kasidesi Şâiri”, “Çile Şâiri” gibi. Aynı durum hikâye ve rozan gibi edebiyatın diğer dallan için de geçerlidir. “Aşk-ı Memnu yazan” örneğinde olduğu gibi.
Bir sanatçı edebiyat dışında diğer güzel sanat alanlanyla da ilgile--.ebilir. O sanatçı ilk olarak hangi eserle meşhur olmuşsa, onun ilgilenişi diğer güzel sanat dallan âdeta gölgede kalmıştır. Meselâ Tevfik Fikret edebiyatımızda “şâir” olarak tanınır. Oysa Fikret’in resim sana-nyla ilgilendiği ve ressam yönüyle başarılı tablolar yaptığı da bilinmektedir. Aynı Fikret özellikle Servet-i Fünûn dergisinde çok değişik konularda başanlı nesir örnekleri de vermiştir. Yani Tevfik Fikret aynı zamanda ressam olduğu kadar başanlı bir nesir yazandır da.
“Şâir-i Azam” Unvanıyla yeni Türk şiirinde hep gündemde kalan Abdülhak Hamit Tarhan’ın aynı zamanda bir tiyatro yazan olması, şâir Bedri Rahmi Eyüboğlu’nun şâir ve ressam kimliğini birbirine paralel götürmesi, Tanpınar’ın şâir olduğu kadar usta bir romancı, hikâ-yeci ve deneme/eleştiri yazan olması, “Sultânü’ş-Şuâra” Unvanlı Necip Fazıl’ın aynı zamanda hikâye, roman ve fikrî derinliği olan nesir örnekleri vermesi, şiirlerinin yanı sıra roman, hikâye, tiyatro ve sinemayla da yakından ilgilenen Nazım Hikmet’in çok yönlü sanatçı kimliği.... Daha da artırabileceğimiz bu örnekler, bu konuda akla gelen ilk isimlerdir.

---