Atalarımız onlarca yüz yıl yaşamışlar, görmüşler, geçirmişler sonunda ne de doğru demişler: "Oğullar ataya yürek yağıdır. Oğulun iyisi gamı dağıtır. Oğul ki atasının arkadaşı olsa, varlığı gönlünün şenliği, bostanı, bağıdır. Kimin oğlu dua alsa, el üstünde tutulsa; atanın devleti, yüzü akıdır." Yıl 1444. Osmanlı Sultanı Murad Gazi, genç olmasına karşın, gazalardan yorgun düşmüş; düşüncesini Çandarlı Halil Paşa'ya açmış: "Oğlumu tahta geçireyim, padişah edeyim. Ben epeyce seferler, gazalar ettim. Simdi hayattayken göreyim; oğlum nasıl padişah olur?"· 1421 yılına Bursa'da Emir Sultan diye bilinen Buharalı ulu kişinin elinden kılıç kuşanıp tahta oturduğu zaman, Sultan Murad on yedi yaşında bir gençmiş. Oğlu Mehmed ise, şimdi, henüz on iki yaşında bir çocukmuş. Manisa'daki oğlu, o zamanlar başkent olan Edirne'ye çağrılmış; babasının emriyle, Edirne Sarayı'nda tahta oturtulmuş. Artık adı, ikinci Sultan Mehmed'miş. Onu Fatih Sultan Mehmed olmaya götüren yolculuk böylece başlamış.

---